maandag 22 mei 2017

Communicantje

Voorzichtig trekt hij zijn broek aan. Knoopje per knoopje van zijn hemd, hij wil het zelf doen. Vest er over, strikje recht, bijpassende sokken, zelf gekozen schoenen, eindelijk mag hij ze voor echt aan doen. De juiste was, zijn haar in de plooi, en de grootste glunderlach op zijn gezicht, ...  dan weet je dat het goed zit en dat je het goed hebt gedaan.
speekmedaille voor mezelf

2 jaar na elkaar heb ik het genoegen om te naaien voor een communicant.
vorig jaar voor een meisje, dit jaar voor een jongen. En dat het een genoegen was, en ook een uitdaging, dat ook.

Als er iets is aan heel het gebeuren waar ik dit jaar wel op tijd aan begon, was het de outfit van Alexander. Een outfit die, net als vorig jaar voor Helena, heel erg gegroeid is van uittekenen, stofkeuze, patronenkeuze, tot aan de afwerking toe. Een outfit die maar klaar is als de puzzelstukjes precies in elkaar vallen en het geheel meer is dan de delen afzonderlijk.

Ik wil jullie niet vervelen met een uitgebreide how-to. Als je meer wil lezen over de puzzelstukjes zelf, kan je de foto's overslagen en naar beneden scrollen. Daar lees je er meer over.
En wat de foto's betreft, ik heb me vooral niet ingehouden bij de selectie.

 


 


 








 



De puzzelstukjes:

Broek:
Het patroon voor de broek haalde ik uit Ottobre. Ik testte het patroon reeds eerder uit hier. Ik gebruikte licht blauwe (licht glanzende) stretchkatoen  Lizzy l'oiseau. Voor de zakjes vooraan maakte ik paspels uit de stof van het hemdje. Achteraan maakte ik gepaspeleerde (poep)zakken met aan de binnenkant opnieuw het verenstofje van het hemd.
Je moet al halsbrekende toeren uithalen om het te zien, maar je weet hoe jongens zijn.



Hemd:
Het patroon voor het hemdje moet ik vast niet voorstellen. Geen communie zonder Theo. Het verenstofje is van Wolf en Rita en kocht ik bij Mondepot.
Omdat de stof zo voor zichzelf spreekt, besloot ik de accenten gewoon in dezelfde stof te maken dan het hemd zelf. De paspel op de rug en het gepaspeleerde borstzakje zijn dus zeer subtiele details.

De vest:
Het was even zoeken naar een patroon waar ik niet meteen van in paniek schoot bij het zien van zo veel vreemde patroondelen. Het werd uiteindelijk de King's vest uit La Maison Victor (editie 1, lente 2014).
Ik verving de opstikte zakken door gepaspeleerde klepzakken (ik word er nog goed in, in die gepaspeleerde zakken). Ik gebruikte maar 2 knopen in plaats van 3. Als voering gebruikte ik de laatste resten van de Wolf&Rita stof. Als je weet dat ik maar 1 meter verenstof had, weet je ook dat dit puzzelen voor gevorderden was. De licht glanzende blauwe stretchkatoen deed de rest om de sportiever ogende King's vest om te toveren in een feestelijke versie.



En tot slot het strikje.
"Of dat wel moest", vroeg de man. Wel ja, puzzelstukjes weet je.
Ik gebruikte de handleiding van  'De Zuster Van' als basis.








maandag 8 mei 2017

Me Made May: week 1




MeMadeWatte?

MeMadeMay is een initiatief om naaisters aan te moedigen om meer van hun zelf gemaakte kleding te gaan houden en ze vaker te dragen. Je kan je vollebak laten inspireren op Instagram
Hoe je de challenge zelf invult, bepaal je volledig zelf.
Voor sommigen is het een uitdaging om 1 keer per week iets zelfgemaakt te gaan dragen. Voor de ander is dat het maar als ze elke dag van kop tot teen zelfmaakmode zouden gaan dragen.
Hoewel de challenge niet zozeer rond het naaien zelf draait, kan het wel deel uitmaken van de challenge of kan het een stimulans of inspiratie zijn om wat meer voor jezelf te naaien.
Omdat ik nog zo veel hiaten zie in mijn kleerkast waar het op "me-made" aankomt, heb ik voor mezelf alleszins ook een naai-challenge opgenomen.
  • ik zal minstens 3 dagen per week iets zelfgemaakt dragen
  • ik ga 3 nieuwe stuks voor mezelf maken in de maand mei
  • minstens 1 van die 3 stuks moet iets zijn dat ik nooit eerder voor mezelf maakte of wat ik echt nog mis in mijn garderobe

Zelf maak versus zelf koop

Op zich vind ik het dragen van mijn zelf gemaakte kleding niet echt een grote challenge. "Zelfmaak" en "zelfkoop" staan hier op gelijke voet. Als het in mijn kleerkast hangt of ligt, wordt het graag gedragen. Als het niet graag gedragen wordt, is het ballast in mijn kleerkast. En ballast wordt verwijderd.

Dat betekent gelijk ook dat als ik iets maak voor mezelf, ik ook echt iets zal maken omdat ik het wil gaan dragen. Ik zal me niet gauw laten verleiden tot patronen/modellen en stoffen die me niet flatteren of buiten mijn stijl vallen. Ook al zie ik op sociale media de prachtigste creaties passeren met dat ene patroon of dat ene stofje, of is er een geweldige wedstrijd lopende met nog geweldigere prijzen. Ik laat het passeren (hoe lastig het soms ook is). Ik naai zelden om te naaien, tenzij om draagbare kleding te maken die ik zelf mooi vind en echt bij me past.


Week 1 van de Challenge

Blijkbaar draag ik toch vaker zelfmaak van 3 keer per week, zeker als ik niet aan het werk ben (ik moet vaak broeken dragen voor mijn werk en ongeveer daar bevindt zich al vast 1 hiaat).
Dat was een eitje, maar we zijn dan ook nog maar een week ver in de maand. Hoe ver ik echt kan 'springen' met mijn zelf gemaakte garderobe, zal ik pas aan het einde van de maand kunnen beoordelen.

Werden gedragen in week 1:


mijn lievelingsjurk
mijn groene plooitjesjurk (al telt deze niet echt mee want we zijn vandaag strikt genomen al een nieuwe week begonnen)
een grijze jeansrok
de blauwe plissé


Er wordt momenteel hard gewerkt aan 2 selfisch sewing projecten. Ik verwacht dat eentje hier een dezer dagen wel zal gaan verschijnen als ik mij aan het handwerk gezet krijg.



Vooral de laatste challenge zal een uitdaging zijn. Er staan bijvoorbeeld al zo lang een jas en een jeansbroek op mijn 'to sew' lijstje, maar blijkbaar kruipen er steeds andere projecten voor. Hopelijk lukt het deze maand wel want die wollen stof van Prada is zaaaaaaaaacht, echt jom.







maandag 1 mei 2017

Flounces and Ruffles: de Winnie blouse

Flounces and Ruffles, google het en je krijgt een oneindige lijst van hits.
Je kan er niet meer naast kijken. Geen kleerkast zonder, zelfs de mijne mocht er al aan geloven.
Daar waar de ruches (ruffles) vrolijk en speels zijn, vind ik de volants (flounces) net iets eleganter en dromeriger. Je hebt er alleen net iets meer stof voor nodig.

Met een aantal communiefeestjes in de agenda, trok ik samen met de dochter naar Lizzy L'oiseau om daar stofjes voor haar feestoutfit uit te kiezen.
Zij koos de stof, ik het patroon.

De Crystal Top (lmv, maart-april 2017) leek me wel wat, maar is voor dames. En de Winnie jurk, (lmv, mei-juni 2017) is een jurk, meer voor kleine schattige meisjes.
Helena valt daar ergens tussenin, ergens tussen een dame en een schattig meisje, weliswaar nog meer aan de schattige kant dan aan de dameskant.
Een mix van de twee patronen was dus een logische keuze.




Ik kortte de jurk niet alleen gewoon in.
De 'patternhack' speelt zich vooral af op het rugpand en aan de binnenkant.
Op het rugpand verving ik de knoopjeslijn van de Winnie jurk door een druppelvormige opening met bovenaan 1 enkel knoopje, wat het net iets eleganter maakt. 
Omdat ik voor de druppelvormige opening met een beleg en versteviging moest werken, besloot ik het bovenste deel van de blouse volledig te voeren zodat de halslijn en de armsgaten afgewerkte zijn met voering in plaats van met een biaislint. Hierdoor zijn er praktisch geen naden te zien aan de binnenkant.



Het diadeempje dat ik vorig jaar maakte voor haar communie, komt nog van pas.


 
 
 


en dat ze echt ergens tussen dame en schattig meisje zit, bewijst ze zelf



patroon:
op basis van de Winnie jurk, La Maison Victor, mei - juni 2017
stof:
soepel vallende zalmroze crêpe, geheel toevallig deze , gekocht bij Lizzy L'oiseau

zondag 23 april 2017

CAL: Carla Top week 1 en uitslag van de give away

De uitslag van de give away van het zwanenstofje lees je onderaan.


Of ik nog een keertje wilde mee haken met de Crochet Along van La Maison Victor?

Vorig jaar vond ik het wat lang, zo 30 weken, dat is niet te onderschatten. Maar deze keer zou het maar 10 weken zijn. Perfect, niet?
Het principe is hetzelfde: elke week wordt er een stukje van het patroon vrijgegeven. Zelfs de wol is weer dezelfde. Dus als je nog restjes hebt...
(een baby dolly plaid is natuurlijk ook een optie voor de restjes, just saying)

Het einddoel is net iets anders.
Een topje, de Carla Top.


Het is uiteindelijk mijn nieuwsgierigheid naar hoe het zal worden dat het wint van de twijfel of het allemaal wel zal lukken en of het allemaal wel zal passen en of ik het mooi zal vinden. Ik zal me laten verrassen net zoals ik vorig jaar verrast werd. En vorig jaar leerde ik al dat het pas helemaal mooi wordt helemaal aan het einde, als de laatste draadjes recht gekamd zijn.

Dus na enige twijfel, jepjep, zot zijn doet geen zeer, ga ik weer van start met de CAL. Met vooral 1 gevoel dat primeert:
 
Benieuwd!
 
Week 1 is al vast klaar.
Ik bepaalde eerst met welke haaknaald ik zou gaan haken. Voor mij werd het haaknaald 3,5.
Maar eens dat gebeurd is, haken de lapjes wel heel erg lekker weg. 
Poging 1:
ongeveer 10 cm

Poging 2:
net iets preciezer 10 cm
 
 en eens je de haaknaald weet, ben je snel vertrokken
 






En over benieuwd gesproken.
Ik had nog wat weg te geven zeker ...
Helena trok vanavond een winnaar van het zwanenstofje! 
 
 

 
Lies Bet, (zonder h, dat zijn de beste, ;-) )
Ik ben reuze benieuwd naar dat kleedje van jouw. Je mag me een mailtje sturen met je adres, dan komen de zwanen met set microtexnaalden naar je toe gevlogen. Veel plezier met het stofje al vast en laat zeker iets weten als het af is. 

woensdag 12 april 2017

zomerzwanen + give away

Als je het een beetje volgt in (bloggend) naailand, kan je er niet om heen gekeken hebben de afgelopen (bijna) twee jaar. Ik heb het over de zomerzwanen van Bambiblauw en de Melkbrigade.
De prachtige creaties werden ons om de oren geslagen en nog ben ik ze niet beu. Ik vind de stof nog steeds even mooi als toen ze gelanceerd werd.

Omdat het liefde op het eerste zicht was, had ik al vrij snel een lapje zomerzwanen in huis, van in het pré-order tijdperk.
Maar
Door een ietwat hobbelig parcours,
en geloof me, zonder er over uit te wijden, het gaat hier over een understatement,
rolde er nooit eerder een zomerzwanenproject van onder mijn naaimachine.
Tot nu, ein-de-lijk!

vreugdedansje!



Bij het maken van het bloemenbloesje herwon de dochter haar liefde voor katoenen stofjes. Niet de hardere stijvere katoenen stofjes, maar de zachte, vloeiende soort, waar zomerzwanen helemaal onder valt (je kan er over blijven aaien, ik zeg het maar voor diegenen die de stof nog niet voelden).

Om mijn geluk over die herwonnen liefde niet al te hard op de proef te stellen, ging ik gewoon voort op hetzelfde patroon als van het bloemenbloesje.  Ik maakte een oversized, los, zwierig kleedje met knoopjes vooraan zodat mijn zelfstandige 8 jarige zichzelf kan aan- en uitkleden en zodat er nergens iets strak zit wat haar mogelijk zou kunnen belemmeren in haar bewegingsvrijheid (en zodat ze het kleedje waarschijnlijk tot ver in haar puberjaren zal kunnen dragen :-) )



het werden toch de blauwkes









Stof:
Zomerzwanen van Bambiblauw

Patroon:
op basis van een patroontje uit B-inspired



De give-away

Het hobbelige parcours van de zomerzwanen leidde ertoe dat ik op een gegeven moment met 2,5 meter onaangeroerde zomerzwanen zat.
Ik gebruikte voor deze jurk 1,5 meter stof (zomerzwanen, kleine tekening).
Ik heb dus nog 1 metertje zomerzwanen over. 

Om de herwonnen liefde van de dochter voor katoen te vieren, geef ik het metertje grote zomerzwanen weg. De figuur van de grote zomerzwanen is 33 cm hoog en 51 cm breed en leent zich daardoor net iets minder voor kleinere naaisels. Niets is onmogelijk, maar het zou jammer zijn om de figuur te verliezen in kleine hoekjes en kantjes.
Om zware ongelukken en tranen te voorkomen, doe ik er nog een pakje microtexnaalden bovenop.




Hoe maak je kans?
  • me op je erewoord beloven dat je de microtexnaalden gaat gebruiken voor dit lapje stof, echt hè
  • in een reactie laten weten wat je met het metertje zal gaan doen want daar ben ik zeer curieus naar en hoe weet ik anders of je mee wil dingen voor het metertje stof?
  • ik zou het leuk vinden als je mijn blog volgt via Bloglovin of Facebook, en het is handig om te weten of je gewonnen hebt, maar het is zeker geen verplichting
  • op zondag 23 april laat ik mijn zwanenprinses een winnaar trekken. De winnaar wordt op de blog en op Facebook bekend gemaakt.
  • deze give-away is (sorry) enkel voor Belgische deelnemers 


woensdag 5 april 2017

schattenzakjes

Elk jaar neem ik het mij voor. Elk jaar, bij elk (verjaardags)feestje denk ik: wat zal ik eens gauw naaien voor de vriendjes van mijn kindjes. Iets kleins, iets snel klaar, maar toch leuk om te krijgen. En dan denk ik aan an-tasjes, een rugzakje, portemoneetjes, een zorgenknuffel of een leeskussen. Allemaal grootse plannen, kend'et?

En aangezien ik die grootse plannen ook meestal de dag voor het bewuste feestje heb, neem ik mij elke keer voor: 'de volgende keer'

Tot dit jaar. Want ik vond zowaar iets dat nog sneller klaar is dan een an-tasje of leeskussen.

I present to you:
het schattenzakje,
 
 
Even eenvoudig als dat het groot is, een miniversie van dit.

Voor de gelegenheid, het (waanzinnig veel te late) verjaardagsfeestje van de dochter, vulde ik het met action-stuff,

 
 


maar hopelijk komen er heel gauw meer waardevolle dingen in, genaamd:
 
Herinneringen





dekseltjes van zijn fruitsap op school
eikeldopjes (om op te fluiten)
piramidevormige steentjes
allerlei soorten dennenappels
beukennootjes
stuiterbal,
een dinosticker,
...
Allemaal even waardevol in hun kinderleven







donderdag 30 maart 2017

sew challenge: run baby run

 
 
In de hoop wat meer gezichten achter een paar naaiblogs te leren kennen, trok ik in januari mijn stoute schoenen aan en ging ik in januari naar mijn allereerste blogmeet
Voor alles een eerste keer en hopelijk nog veel keer meer. Merci voor de organisatie Davina.Ik heb er van begin tot lang er na van genoten. Een blog leest toch net iets leuker als je er meteen een gezicht op kan plakken.

Samen met de blogmeet werd er ook een sew challenge georganiseerd. 
Je wordt gekoppeld aan een andere blogster/naaister en je daagt elkaar uit met een aantal criteria.

Zus 1 van De Zussen had dat opzet van een sew challenge duidelijk zeer goed begrepen en bedacht 4 schitterende criteria om mij helemaal uit mijn kot te lokken.
  • maak wat voor jezelf
  • iets dat je kan dragen tijdens en/of na het lopen,
  • En het zou fijn zijn moest je het graag dragen, zodat je motivatie voor het lopen wat groter wordt
  • en om het veilig te houden is het misschien fijn om er iets reflecterend op te zetten
Kei hard bedankt voor deze leuke uitdaging Lies.




Wat je zelf in gedachten had bij die challenge, Lies, ik heb er het raden naar. Maar een greep uit mijn eigen gedachten:
  • een windstopper,
  • een muts (in januari was dat niet zo'n gek idee), 
  • een haarband (want echt, mijn haar zit in de weg, lastige lengte momenteel)
  • een GSM-houder (motiverend om nog meer te lopen)
  • een sweater (maar ik ben eigenlijk niet zo'n sweatermens),
  • een gepersonaliseerd fluo hesje (flauw, I know)
  • een sporttas (al gebruik ik dat niet echt als ik ga lopen)
  • een loopbroek (en trui)

Je ziet het, mijn brein sloeg op hol, maar ik ging uiteindelijk voor het laatste: de looptenue.
De moeilijkheid bij dat laatste was niet zo zeer het naaien zelf, maar alle eisen waaraan een looptenue moet voldoen. Want "mooi" is mooi mee genomen, maar een mooie onpraktische loopbroek blijft toch enkel mooi wezen in de kast.
  



Het patroon voor de broek komt uit de Burda Style van januari 2017.
Ik probeerde eerst een color block uit, maar dat was, euhm, speciaal, om het met mijn man zijn zuinige woorden te zeggen. Het viel alleszins niet onder het derde criterium.
Dus ik ging bij mijn 2de poging voor veel soberder donker blauw met gouden accenten aan de zij en onderaan de enkels. Voor de praktische kant voegde ik een klein zakje toe vooraan om mijn sleutel(s) in kwijt te kunnen.
Voor het laatste criterium ging ik te rade bij een vriendin-cameo-en-transferpers-eigenaar. Ik bestelde reflecterend folie en we zochten de juiste vleugeltjes uit om het lopen ietsje sneller te laten gaan (werkt echt hoor, hahaha) (foto zonder en met flits)



De wijde trui komt uit dezelfde Burda Style en ik gebruikte opnieuw de gouden stof als accent. Ik denk dat ik hem niet gaan sparen voor enkel tijdens (of na) het lopen.



Dus als je straks geblindeerd wordt op de looppiste door een gouden/reflecterende flits op vleugels,
Dat was ik! hahahahaaa






en tot slot nog een extraatje, speciaal voor Lies, want het kan niet veilig genoeg zijn, weet je ;-) ,
en speciaal voor die mensen die op de piste achter mij lopen en me niet gauw genoeg kunnen voorbij steken:


Met speciale dank aan Iris voor de gezelligheid, de vele cakejes (die ik er nu wel vlotjes zal af lopen) en het gebruik van je cameo en transferpers.
En ook met speciale dank aan Lilly, mijn klankbord bij dit project, dat niet altijd even vlot verliep. Die fotoshoot doen we wel nog eens als golden hour wat later valt.


Patronen:
Broek: Burda Style januari 2017
Trui: pailletten shirt uit Burda Style januari 2017
Stoffen:
Blauwe stof gekocht bij Nostex, Hasselt
Blauw met goud: Veritas


benieuwd wat de andere hekkensluiters van deze sew challenge maand maakten?
Bellevi 
Dieuwke & Sietse
Sewbel
Mamacreatief 
de zussen
Vlijtig Liesje knutselt
Creativecatoo
Pieke Wieke
Bel'Etoile 
Sewblondes




  








Bloglovin

Instagram Follow