vrijdag 28 november 2014

gastenboom

Ik vind het soms moeilijk om iets origineels in een gastenboek te schrijven op feestjes. Daarom had ik het plan opgevat op mijn eigen feestje een alternatief te voorzien voor het klassieke gastenboek, volledig van internet afgekeken, maar dan, tja, voor minder dan 140 euro.
Dus ging ik naar de betere papierwarenzaak voor doek op karton, een fijn bruin stiftje en inktkussentjes.
en dan heb ik de dochter aan het werk gezet
 
 

 Dat ziet er na een feestje zo uit: 
 



 Merci allemaal, dat jullie onze boom compleet hebben gemaakt, ik koester elk blaadje (en de vogeltjes natuurlijk nog het meest)



dinsdag 25 november 2014

Kraanvogels: het sluitstuk

Ik had jullie dit eerder al beloofd, maar ik wilde absoluut wachten tot de prachtige foto's klaar waren (al weer merci Saartje!) :

Dat het thema van ons huwelijk op 18 oktober 2014 'a thousand cranes' zou zijn, was waarschijnlijk  al wel duidelijk, al was dat nooit echt zo voorzien, dat is gegroeid en ineens was het daar dan, dat thema.
Ik ben in maart dit jaar niets vermoedend wat kraanvogeltjes beginnen vouwen. 2 krakkemikkige eerste pogingen werden er 10 en 100 en later, ja veeeeeeeeeel later waren er 1000 statige kraanvogels.
Mijn lieve forumvrienden, mama's die me, de meesten toch, enkel virtueel als LiesbetR kennen, hebben er nog eens 500 bovenop gedaan. Zij bewezen dat virtueel ook echt kan zijn.
Samen met een aller liefste forumvriendin en de geweldigste man ter wereld (toevallig ben ik daar mee getrouwd dus hé) hebben we de kraanvogeltjes in kettingen geregen.
Dat zag er een beetje zo uit in de schaduw:

 
 
of zo:

De avond voor de trouw werden de kettingen aan Chinese parapluutjes bevestigd.
Dat zag er een beetje zo uit:
 
en mijn eetkamer zag er toen ongeveer zo uit:
 

en in de feestzaal kwam het allemaal prachtig samen, al mijn uren en uren werk en de uren werk van de vrienden
het was prachtig, het was zoals ik het gedroomd had, zoals ik het voorzien had, al niet durven hopen had, dat het zo mooi zou worden:





En nu?
vogeltjes genoeg gezien? het is alleszins mooi geweest, geen spijt van dat ik er zo veel gevouwen heb, het heeft mij vele zen-momenten opgeleverd en ook ontwapenende glimlachen als ik op de trein eentje liet liggen, het is iets dat ik nooit meer zal vergeten en nooit meer weer zal doen, voor geen enkele gelegenheid (misschien als mijn dochter trouwt? of een kindje krijgt, misschien, heel misschien, maar da's niet voor direct).
Ik heb 1 paraplu gehouden, die hangt in de kamer van de dochter
en 1 slinger, die hangt in mijn bureau
dan is er nog het gastenboek waar enkele bijzondere kraanvogels in plakken, voor iedereen die geholpen heeft eentje, en de corsage van Raf en nog enkele bijzondere die ik kreeg van vrienden en collega's op ons huwelijk zelf, die bewaar ik voor altijd.

 
 
     

De andere kraanvogels zijn uitgevlogen, allemaal 1 uit 1000, of 1 uit 1500 al zal ik nooit helemaal exact weten hoeveel ik er nu echt precies had.

En of we nog lang en gelukkig samen zullen leven, zoals 1000 kraanvogels dat beloven, dat zal de toekomst uitwijzen. En wat ik zal verzinnen om onze papieren bruiloft te vieren, misschien wel iets met papier hé, maar daar heb ik nog een kleine 11 maanden voor, om daarover na te denken.

zondag 16 november 2014

grijs met een zonnestraaltje

een blauw, een groen, een paar rode, met bloemekes, met ribbelkes, met grote zakken, wijd en zwierig of smal, ik heb het allemaal in rokvorm (ik heb een hekel aan broeken, valt het op?)
Maar wat ik toch regelmatig een beetje mis, is een stijlvolle basic die overal mee gaat: de grijze rechte rok

hoe saai!
Ik hoor jullie al, maar saai wordt stoer met wat je er bij kan dragen, of classy, of, ja, inderdaad, saai, of zelfs vrolijk.
Ik moest even graven naar de onderste stof in de stoffenzak, de grijze wollen stof die ik ooit in de kringwinkel (want waar vind je die goedkoper dan in de kringwinkel? 3euro voor 3 meter).
Als basispatroon gebruikte ik de rechte rok van ZsaZsa omdat ik daar de taille heel gemakkelijk wat van kon versmallen (door de nepen wat ruimer te nemen bovenaan). Ik maakte de rok onderaan niet recht, maar iets smaller naar onderen toe en ik maakte een split aan de zijkant. Dat maakt het naar mijn gevoel toch net iets eleganter. Omdat helemaal grijs toch ook maar helemaal grijs is, maakte ik met (redelijk fijn) keukenkoord en goudkleurige biais een paspel om aan het bovenrandje van de rok te verwerken. Het beleg heb ik ook doorgestikt met goudkleurig stikzijde.
het resultaat? grijs dus, maar toch net iets feestelijkers meteen met de goudkleurige accenten.
 
 
 
 

 

zaterdag 8 november 2014

Jacob trouwt

Wat past er beter voor een jongen van 4j op een huwelijksfeest ergens ver in oktober dan een petrolkleurig Jacobje in Stretchfluweel?
Het antwoord was in praktijk eigenlijk een katoenen short en sandaaltjes en een luchtig hemdje met korte mouwen.
Ik had niet durven gokken dat het 23°C zou worden. De zoon zal het dus mogelijk wel een beetje warm gehad hebben in dit winterbroekje. Maar hij zal er wel nog een hele winter plezier van hebben.

Stof en paspel kocht ik bij Lizzy L'oiseau, het patroon kocht ik (digitaal) bij zonen 09, zowat zeker de best bestede 7,50 euro ever, alleen nog eens goed bekijken hoe ik in de toekomst de taille wat smaller kan maken.
 
 
 
Alex had wel zin in een fotoshoot:
 
  

 
 
en omdat de titel zegt: 'Jacob trouwt', wil ik jullie niet onthouden van hoe het er op 18 oktober 2014 uitzag, al staat zijn broekske der nergens echt helemaal op (echt zot, op geen enkele van die 1000 foto's):



 

zondag 2 november 2014

Theo

Het idee was om gewoon kleren te kopen voor de kindjes voor op ons huwelijk. Tot ik een prachtig jurkje vond voor Helena en er niks bijpassends bij vond voor de zoon. Dus kwam ik al snel bij Theo en Jacob en trok ik met het kleedje onder de arm naar de betere stoffenzaak, Lizzy L'oiseau.
Samen met Tinneke zochten en vonden we de prachtigste combi dat én bij het kleedje paste én bij Alex paste (iets met diertjes en iets waar hij in kan bewegen).

 
De Theo dus, van zonen09, met alweer een schitterende handleiding en ondanks die schitterende handleiding toch bulkend van de foutjes en ondanks de foutjes helemaal geslaagd.

 

 

 

Op boekenjacht in het begijnhof van Diest. Alex heeft een Jacobje aan dat ik eerder al maakte (mijn allereerste!). Helena heeft hèt kleedje aan (Van Hassels).

 

zaterdag 1 november 2014

Zwierig Zomerrokje in de Herfst

Aan het begin van de zomer maakte ik enkele pakketjes, ready to sew . 1 daarvan was het zomerse rokje van een uit elkaar gevezen kringwinkelvondst (het was een gruwelijk lelijk rokje, gruwelijk omdat het vanalles deed met mijn figuur maar niets daar van positief kon beschouwd worden, maar de stof was wel mooi). Al die pakketjes, da's natuurlijk heel leuk en handig, maar wat ik toen niet wist, was dat ik echt 1000 kraanvogels ging vouwen en dat ik ook echt de kleren van mijn zoontje zelf ging maken voor de trouw en dat trouwen eigenlijk best veel rondlopen en regelen is. De pakketjes bleven dus netjes liggen en de zomer passeerde.

En toen kwam de Indian Summer. Hij kwam al piepen ons onze heuglijke dag en deed dat daarna nog een paar keer vlotjes over. En onder het mom van: 'plooirokjes zijn van alle tijden', maakte ik dit zomers plooirokje en als beloning kreeg ik een gewillige en vrolijke fotomodel, al kan dat ook gewoon aan het weer gelegen hebben.


 

het rokje is een plooirokje (daar heb je best veel stof voor nodig) met aan de zijkant een gewone rits (kringwinkelvondst waar je geen blinde rits voor in de plaats kan gaan kopen) en aan de achterkant een verstelbare taille, zo kan ze het in de lente misschien ook nog dragen

stof, rits, knoopjes: kringwinkel
paspel: Veritas
voering: Lizzy L'oiseau
patroon: stopplooirok uit Stof voor durf-het-zelvers

Herfstpicknick

Picknick in het park
bedankt Karen, voor het schitterende idee en de leuke middag
mijn zonnecellen zijn weer helemaal opgeladen.
(beter dan binnen naar een veel te akelige clown kijken naar 't schijnt)

 
De bakfiets zit beter dan het picknickdeken
 
Maatjes:
 
 

 
 
 zo fier op de dochter die haar 'blauwe brug-fobie' vandaag heeft overwonnen


Dankbaar voor:
het mooie weer, de zon op mijn rug voelen
rust, niks moeten
fijne babbels over grote en minder grote dingen
voetbaltraining van de kindjes (altijd redelijk grappig, mijn bewondering van de trainer wordt met elke training groter)
lakens buiten aan den draad



Bloglovin

Instagram Follow