dinsdag 22 april 2014

onkruidjacht

Ik loop al jaren met het idee rond van toen ik het boek 'de keuken van ons moeder' open sloeg om precies te zijn. Je kan deze koek enkel bereiden in de vroege lente omdat enkel dan de belangrijkste ingrediënten te vinden zijn in de natuur:
met dit boodschappenlijstje trok ik dus met de kindjes op onkruidjacht:

Omdat ik geen kenner ben en eigenlijk gewoon eens pannenkoeken wil bakken met onkruid in, besluit ik om me te beperken tot de zaken die ik ken.
Hondskruid blijkt trouwens erg zeldzaam en beschermd. Over drieblad twijfel ik of ze niet gewoon zevenblad bedoelen, een telfout is toch zo gemaakt hé. En over goudstam kan ik niets terugvinden, al kan ik mij wel inbeelden dat het een synoniem is voor boerenwormkruid, wat gebruikt wordt in de Diestse kruidkoek.


Ik nam van alles enkel de kleinste blaadjes. Dat plukt een pak minder snel, maar smaakt wel beter. Mijn mama leerde me als kind hoe je brandnetels kan plukken zonder prikken. Maar 't moet zijn dat ik niet goed heb opgelet, want mijn linker wijsvinger tintelt een dag later nog steeds. Handschoenen aandoen is dus geen schande.

Ik had 250g blaadjes onkruid, vooral brandnetel, paardenbloem en (smalle) weegbree, een beetje kamille en een beetje berkenblaadjes en dan een heel klein beetje boerenwormkruid (smaakt nogal fel af). dat zag er gewassen ongeveer zo uit:

 en vermalen ongeveer zo:
 
Dan moet er volgens het recept nog eens 500ml karnemelk, 1 eitje en 225g boekweitmeel bij. Ik kwam dan tot een goeie dikke brij en echt? Laat het ons er op houden dat ik aan het neuriën was en ondertussen de bloemkool en de patatten al klaar had gezet.

Maar uiteindelijk, bwa, niet laaiend enthousiast, maar lekkerder dan de brij liet vermoeden en in combi met veeeeeel stroop en gezouten spek nog best wel lekker.

Commentaar van mijn immer kritische oprechte wederhelft:
"amai, da's precies wat er van onder mijn grasmachien komt als ik het gras te nat heb afgereden"

Voor herhaling vatbaar? nee, ik denk het niet, veel werk voor zo een voorgerechtje dat alleen voor mij is bedoeld, maar:
- ik ga wel weer karnemelk drinken
- boekweitpannenkoeken zijn lekkerder dan gewone
- ik ga binnenkort wel eens hartige Bretoense pannenkoeken maken
- misschien dat ik deze pannenkoeken wel nog eens durf te maken met wilde zuring
- volgende week eten we netelsoep maar dan doe ik deze keer wel handschoenen aan. Vorig jaar heb ik daar een week last van gehad (toen had ik wel 2 emmers neteltopjes)
- der is nog over :-)


maandag 21 april 2014

Pure hapiness

wakker worden om 9u45,
licht verwonderd dat je nog niet gewekt werd door de dochter
Vaststellen dat de zon schijnt
aan een haast wolkeloze hemel
ondanks dat de weerman ons onweer en minstens wisselvallig had beloofd
een hele voormiddag in pyjama rondlopen
met het hele gezin het huis poetsen
waarbij de kindjes helemaal opgaan in hun toebedeelde taken
verse lakens leggen
op zolder een zomerjurkje zoeken
op dat ene lievelingsjurkje stoten
(hoe kon ik dat vergeten)
dat je doet denken aan die fijne uitstap vorige zomer
naar de Olmense zoo 
 
 
vaststellen dat de naden loskomen aan de mouwen
in je slip naar beneden gaan om dat meteen te herstellen
(anders komt dat er toch niet meer van)
vaststellen dat het juiste garen op je naaimachine zit 
 
buiten schommelen met je dochter
met zicht op je kleine moestuin

wapperende vers gewassen lakens aan den draad
 
op kruidenjacht gaan met de kinderen (hier berkenblaadjes en paardenbloem)
  
 
blaasbloemen
 
gewoon,
de kinderen
om wie ze zijn
om hoe ze zijn,
helemaal perfect
 
 
net voor de 'echte' regen thuis zijn
regen die onze regenwaterput hopelijk een beetje vult
want die zat verstopt en is dus leeg
en anders minstens mijn pas gezaaide wortelzaadjes nat maakt
vaststellen dat de wapperende lakens zijn binnengehaald
binnen komen in een vers gepoetst huis,
mezelf (en de kinderen) trakteren op bessen en aardbeien van de paashaas
 
 
met de kindjes onder de douche, 
boekentasjes klaar voor morgen
onder de verse lakens kruipen
 
this was a perfect day
heerlijk melig hé ;-)
slaap wel
 
 


zondag 20 april 2014

niet geschikt

1. voor verkoop:
versleten te korte broek wordt stoere rappersshort:

Ik breng soms wel wat kleertjes van de kinderen naar een 2de handswinkel. Maar dat geldt dan vooral voor kleertjes van Helena want Alex is redelijk destructief wat kleding betreft. Zo ging het ook met deze broek. Te kort en gortversleten en niet eens geschikt om gratis weg te geven.
Nochtans was dit broekje niet zo goedkoop, maar ik hou me sterk dat Alex er dan minstens toch zijn plezier mee gehad heeft.
Ik had maar 1 optie: het broekje als poetsdoek gebruiken. Dus mijn schaar er in zetten en kijken wat er mee te maken viel, deed geen zeer. Slechter kon het niet worden, toch.
Meer dan een speelbroekje was er natuurlijk niet van te maken, maar een stoere rappersshort is het wel geworden, liefst voor stoere meiden, echt, ze stond er prachtig mee, maar daar dacht ze zelf anders over, ons miss brompotje. De foto die van haar pasbeurt gemaakt werd, durf ik niet eens op het net te gooien, zo boos was ze.
De zoon was wel een gewillig model, immer vrolijk, dat zei ik al eerder, maar naar mening nog een beetje te klein.

 
 
 

2. om te dragen:
te klein te zomers jurkje wordt rokje:

Halterjurkjes zijn moooooi! Maar in dit Belgenlandje zijn de gelegenheden om halterjurkjes te dragen, te schaars naar mijn zin.
In de kringwinkel vond ik dit jurkje van Lucky Wang, maatje 3, onze dochter is ondertussen 5 jaar, maar ik vond het stofje zo mooi dat ik bij de derde keer dat ik het zag hangen, het toch meenam.
Het haltergedeelte knipte ik er af. Ik maakte een tailleband van 4cm breed en verstevigde hem met vlieseline. Eerst dacht ik te werken met knoopsgatenelastiek, maar de taille moest echt een heel stuk smaller, dus ik had rimpeltjes nodig over de volledige omtrek in plaats van enkel op het achterste gedeelte.
 
 

 
 
3. om ooit mee buiten te komen:
harembroek wordt ... vervolgd 
 
Ik zag het helemaal voor me hoor: leuk stofje bij de leftovers gevonden, tailleband gekocht en in mijn hoofd de makkelijke harembroek. Dit project was op mijn lijf geschreven want snel en gemakkelijk, 1 uurtje werk, easy peasy, woehoew, dit kon niet misgaan.
 
Ware het niet dat ik niet wist dat je 75% moet nemen van de taille om een tailleband te maken en echt, die tailleband zat vast om niet meer los te komen. 3u tornen later, ja, 3 lange uren! 
Tailleband snel smaller gemaakt en hup, opnieuw aan de broek bevestigd, deze keer iets voorzichtiger. Toch maar even passen voor ik afwerk...
 
bwa, dochter noch moeder worden blij van die broek.
Misschien kruis toch iets uitsnijden dan, pijpjes afwerken en tadaaaa!
 
 
een lelijke broek die nog steeds te ruim lijkt te zitten aan de taille en een kruis dat niet mooi valt. Ik wil die broek van op de blog! Wat deed ik toch mis?
(voor alle duidelijkheid, aan de kapstok is ie mooier dan gedragen door de dochter, maar haar nog eens forceren gaat mij een slechte foto en blauwe plekken opleveren en haar tranen, dus liever niet)
ligt het aan het stofje? is ze te lang? staat de dochter er gewoon niet mee?
commentaren van de man des huizes zijn in de trend van: "waarom maak jij altijd van die vormeloze dingen" en "is het daar waar je de hele voormiddag mee bezig was?" en eigenlijk stiekem kan ik hem gewoon ook niet helemaal ongelijk geven.
Al moet ik toegeven dat mijn portie goede luim efkes zoek was (teruggevonden in mijn tuin)
 
soit, wat doe ik met de broek? de 2 pasbeurten voor deze broek waren al onder zware dwang, dus zoals ze nu is, zal ze niet gedragen worden. Een rokje gaat niet meer denk ik, want daarvoor is het nu te kort en ruches onderaan kan ik nog niet en ik denk dat ik ook niet genoeg stof over heb voor de ruches. Wat ik ook doe met het broekje, de tailleband losmaken zal daar niet bij horen.
Al heb ik ondertussen wel weer geleerd hoe ik een tailleband moet inzetten.
 
 

donderdag 17 april 2014

iedereen dino

Hallo,
ik ben dino,
een grote dikke dino,
we eten heel veel blaadjes
en af en toe een fruit
en daarom hebben wij ook zo'n dikke buik

verder raakte de dochter niet meer, helaas, want ik vind het wel een grappig liedje, ze leren daar op school duidelijk niet alleen over de Tyrannosaurus Rex.

en heb ik de dinogekke zoon al vermeld?
Elke kringwinkelstrooptocht/-schattenjacht loopt minstens langs de speelgoedstand om in één oogopslag te speuren naar dino's (en Fisher Price Family Play stuff). En 't is ook zo dat de collectie al aardig is aangegroeid tot een heuse kudde.

Een bezoekje aan dinoland, zoals de dochter het noemt, kon dus niet ontbreken. Dus geen geknutsel of tuingewroet voor mij, maar gewoon een heerlijk uitstapje met (aanstaande) man en kindjes; en de trein en het station van Antwerpen als extra attractie.

mijn persoonlijke favoriet, klein en sierlijk en heerlijk venijnig
de eeuwige favoriet van de zoon
nog een favorietje van mama, eeuwig dromerig, zelfs met levensgevaarlijke dino's om zich heen
 

 
toppunt van de dag, een dino-kleurplaat!
grrrrrrrrauw
trein in aantocht
 

dinoland at home
 








donderdag 10 april 2014

knutselwoede

 
knutselwoede:
mijn dochtertje staat helemaal voor dat woord,
haar eerste wens van de dag?
nee, niet die harde boterham met confituur
(geroosterd brood is dat, niet dat we haar oud brood geven, meestal toch niet)
nee, niet even een ochtendplas
of kleren aan trekken,
telkens als ik haar naar beneden draag,
winter zomer,
vakantie of schooltijd,
fluistert ze:
"ik wil knutselen"
 
knutsel-woede:
mijn dochtertje staat helemaal voor dat woord
als het niet van de eerste keer lukt,
als er een scheurtje is in het papier,
een streepje op de verkeerde plaats,
scheef geknipt,
buiten de lijntjes, ...
 
dan volgt een woeste genadeloze bui
vergevingsgezindheid op haar foutjes
is haar nog vreemd,
verdoezelen van foutjes
of beter nog,
van foutjes iets maken alsof het helemaal zo bedoeld was,
als meerwaarde aan je project
dat lukt nog niet helemaal
 
maar opvolging is verzekerd



 

Kapstok-geluk

Ik vond in de kringwinkel een kapstok.
Ik vond er zo al wel meer,
ze liggen allemaal samen te wachten in de kelder
op een likje verf of toch iets meer
 

aan het begin zag deze kapstok er zo uit,
op zich al mooi,
vind je niet?
 
 
alle roestige vijsjes er uit,
(ik had geluk, dat ging vanzelf)
de vijsjes hadden trek in Cola
maar kwamen er even goed roestig weer uit
 

Plankje ontvetten, wat afschuren aan de vijsjes.
Met papier het patroon van het plankje overtekenen en uitknippen,
Niet vergeten aan te duiden waar de gaatjes voor de vijsjes zitten
Patroon overtekenen op plakfolie
dat haalde ik bij tafelzeil.
Plakfolie op je plankje bevestigen
met een scherp mesje het overtollige plakfolie wegsnijden
dat begint al ergens op te lijken hé
 
 
metalen kapstokjes lakken,
met metaallak gaat dat super gemakkelijk
(alleen jammer dat je telkens moet wachten om te laten drogen,
geduld weet je, is me soms helemaal vreemd)
vijsjes ook, ik stak ze in steekschuim,
dat spuit een stuk gemakkelijker
 
 
in elkaar vijzen,
en ophangen
als de boor weer thuis
want die is uitgeleend
 
 
 

zondag 6 april 2014

een wolkjesdag

Origineel kan je niet meer zijn met wolkjes, je ziet ze overal. Maar maakt dat ook wat uit? Zolang die wolkjes binnen zijn en er geen echte regen uit komt, word ik er eigenlijk altijd wel vrolijk van. 

Ik heb nog 3m kringwinkelstof over van de tipi die ik veel zuiniger uitvoerde dan voorzien (en waardoor ze dus ook kleiner uitviel). En ik had nog een stel oude kussens die ik naar de kringwinkel wilde brengen, tot ik me bedacht dat ik ooit vast wel eens zelf een kussen zou maken en dan zou het zonde zijn dat ik er dan vulling voor zou moeten kopen.

En ja, je moet er ook gewoon niks voor kunnen, stikken, vullen, blinde steek toenaaien en klaar.
 
 

Helaas zijn er ook wolkjes buiten trouwens, maar we laten dat vooral niet aan ons hart komen. Ik heb na zo'n drukke veeleisende week als vorige week vooral niet zo'n grote ambities, niet veel meer dan op adem komen, of dat nu binnen is of buiten.

vrijdag 4 april 2014

1 week

1 week is er voorbij gegaan
5 dagen meer bepaald
4,5 om helemaal precies te zijn
zonder internet, zonder knutselen, zonder hobby's, ...

Ik heb het genoegen gehad om afgelopen week in het kader van mijn werk een opleiding te volgen. Ik had er helemaal zin in, echt, maar...
Al van bij het begin, toen ik het programma doornam, werd het me duidelijk, het zou zwaar zijn, heel zwaar, met examen aan het einde van de week, om zeker te zijn van het uitgewrongen vaatdoekeffect.

En ja, het was zwaar, het is echt lang geleden dat ik nog zo moe ben geweest. Ik weet dat dit voor vele mensen dagelijkse kost is, elke dag om 6u00 opstaan en om 19u30 - 20u00 thuis komen, maar ik ben het niet gewoon, zo verwend ben ik wel in mijn leven. Geen tijd voor knutselen, geen tijd voor bloggen, geen tijd voor Facebook, naaien, ... maar vooral
geen tijd voor kindjes en geen tijd voor de partner.
De week is om en ik heb veel bijgeleerd, de doelen voor de week zijn bereikt (overleven en bijleren), of ik nu geslaagd ben of niet, ik ben een hele berg ervaringen rijker (waarvoor speciale dank aan J, T, K, J en T).

dit is 1 week:
thuiskomen, moe, maar wel tevreden
de schoonvader die gras zaaide op de kale plekken

stekelbesjesbloesem

al weer de schoonvader die een idee van moestuin heeft aangelegd.


appelbloesem

verloren Lavas die een ferme scheut krijgt

de belofte aan rode uien die concreter wordt
 
zaailingen (die ik tijdens de week wel water heb gegeven)


zus met de broek van broer (met gat is dedju), broer met de bloemensokken van zus

immer vrolijke broer, dat is ongewijzigd, dat is de constante in mijn leven
met ook speciale dank aan R, merci om zo uwe plan te trekken, dat ik met gerust hart voor dag en dauw kon vertrekken, wetende dat de kindjes ok waren, met bloemetjessokken en gescheurde broek.
dat ik kon thuiskomen en mijn benen onder tafel kon schuiven om te eten (al lukte dat niet meer de laatste 2 dagen). Ook jij bent de constante leven.

 

Bloglovin

Instagram Follow