maandag 9 april 2018

Sew Challenge: recycle de Lotte Martens fail

Woohoow Davina doet het weer. Ze koppelde opnieuw een aantal naaiblogsters die elkaar onderling uitdagen om uit hun comfortzone te stappen en eens wat anders te maken.



Deze keer werd ik gekoppeld aan Guus. We bleken grappig genoeg een aantal heel specifieke dingetjes gemeen te hebben en daar kwam al snel mijn challenge uit voort. Ik kreeg van haar volgende criteria opgelegd:
- iets voor mezelf
- recupereren/recycle
- Lotte Martens
Dat lijken vreemde criteria om zomaar samen te zetten, maar ik had haar toevertrouwd dat ik vorig jaar in april totaal de mist in ging met een mooi lapje Lotte Martens stof en dat ik er zonder challenge misschien gewoon nooit aan toe zou komen om dat recht te zetten.

 
Even terugspoelen naar een jaartje terug:
Mijn jurk voor het communiefeest, in volle Lotte Martens wedstrijd-tijd
Een hip kort fris Burda Style jurkje met ruches in een prachtig groene crêpe van Lotte Martens.  Dat kon niet mis lopen, maar deed het wel. Ik kan je vertellen dat het baalgehalte gigantisch was.


Die jurk, dat model en die kleur, dat ene groen stonden me gewoon niet. 
Ik besloot dan ook de jurk niet verder af te werken, maar eerst alle naden los te maken en zo veel mogelijk stof te recupereren. Het feit dat het voorpand uit 3 driehoekvormige patroondelen bestond en er op de rug een druppelvormige uitsparing was gemaakt, hielp niet.  
Ik bladerde door boekjes, patronen, internet, ... op zoek naar ... iets met weinig stof om het lijf. Maar ik vond niet wat ik zocht voor mezelf. Ik had gewoon echt te weinig stof.




Ik had al zo veel pech gehad met dit stofje dat ik besloot om van de challenge af te wijken en voor "the smaller version of me" te naaien. Nu wil lukken dat dat kind naar het schijnt mega hard op mij trekt dus het telt nog een heel klein beetje, toch? 




Ik maakte een Honey Blouse uit La Maison Victor editie 4/2017
en voegde er mouwtjes aan toe gebaseerd op het kraagje.


 


Mijn zoektocht naar het perfecte knoopje eindigde zoals altijd bij stoff.be (niet gesponsord hoor, gewoon super content omdat ik daar ALTIJD de perfecte knoopjes vind).
Ik wilde uiteindelijk op de valreep nog een bijpassend rokje. De Arona Cotton Lawn van See you at six bleek een perfecte match te zijn en Lizzy l'oiseau had daar toevallig nog een beetje van liggen samen met de perfect matchende elastiek.



Helena was zo blij dat ze gewillig instemde voor een tweede fotoshoot.





De challenge he ik niet gehaald deze keer, maar ik maal er precies niet om. Ik ben al lang blij dat het jurkje dan toch nog uit de lappenmand is geraakt.

Patronen:
Honey Blouse, La Maison Victor
Eenvoudig rimpelrokje

Stoffen:
Lotte Martens,  Marilla 4
See you at six playtime, collectie 3, Arona cotton lawn



Ook Kim van Mimaloki, Wendy van Noxeema-noxeema, Delphine van Juste Delphine en Laura van Querida Jotixa werden deze week uitgedaagd. Klik dus zeker door om te ontdekken welke challenge zij kregen en zij het aanpakten.

vrijdag 30 maart 2018

een meisjes Billie tussendoor

Helena draagt eigenlijk altijd een trui en een broek. Rokken, kleedjes, ... dat is weinig aan haar besteed. En iets met al te veel frullen of knoopjes kost haar te veel tijd om aan te trekken.

Wat naaien betreft, maak ik haar waarschijnlijk nog het meest content met gewone longsleeves T-shirts en truien. Wegens een groot tekort aan longsleeves, mocht ze tijdje terug zelf een stofje kiezen. Ze koos voor blaadjes met een lichte tint van zalmroze in de bloemen, een stofje met veel combinatiemogelijkheden dus.


Voor deze raglan gebruikte ik het billie-patroon van zonen09 zonder echt iets aan te passen. Ik knipte enkel het voor- en achterpand op borsthoogte doormidden om een gouden paspel toe te voegen. De blaadjes werden gecombineerd met zalm roze tricot voor de mouwen.  De paspel en het neklintje werden met goudkleurig garen vastgezet.




Voor dit 'tussendoor blogberichtje', bij wijze van teken van leven van mijnentwege (nauwelijks anders wel, wegens geveld door griep momenteel), zagen we geen van beide een uitgebreide fotoshoot zitten. Het zijn dus foto's van de rappen en dat mag je voor beide redelijk letterlijk nemen.
Met dat goud en dat roze zou je denken aan een meisje meisje, maar in deze, ... schijn bedriegt voor dit wilde kind.



 


Spelen tot de zon ondergaat. 




stoffen:
Lizzy l'oiseau
patroon:
Billie, zonen09

maandag 19 maart 2018

Heron: het nieuwe kindje van Blou patterns


Yes, hij is er, het derde kindje van het Blou-patterns duo!

En ik had opnieuw het genoegen om het patroon mee te testen.

getest en goedgekeurd!



Wat kan je verwachten van de Heron? 
 
Er is een sweater-versie en een T-shirt versie.
De sweaterversie valt iets ruimer, zonder oversized te worden. Ik weet dat oversized heel erg in is, maar oversized doet meestal weinig goeds voor mijn lijf, dus ik ben wel erg blij met deze niet oversized maar wel elegante en comfortabele sweaterversie van de Heron.

De T-shirtversie is aansluitender getailleerd en perfect om te gebruiken bij fijnere tricotstofjes.

Welke versie je ook kiest, de mooie mouwen die de Heron zo typeren, zitten in beide versies.

De boog op het voorpand biedt je de mogelijkheid om je eigen accenten te leggen in je trui.
Een paspel, een contraststofje, streepjes of ruitjes in de andere richting, met schouderstukjes of zonder, kant in het bovenstuk, een ruffle, een knoopje op de rug, of gewoon geen boog ...
Je kan je creativiteit de vrije loop laten met dit, al weer, erg veelzijdige patroon.
Hoewel ook ruffles meestal niet zo flatterend zijn voor mij, waagde ik het er deze keer toch op. Omdat de boog net iets hoger is en de ruffles mooi plat hangen, kom ik er toch vlotjes mee weg.

 
Bij mijn zoektocht naar een geschikt teststofje kwam ik de combinatie Lotte Martens en het oranje breisel tegen. 2 stofjes die ik niet meteen gecombineerd zou hebben, maar verrassend genoeg de koperen kleur wel gemeenschappelijk hebben.

Ik kreeg uit het kleine lapje Lotte Martens stof net een verkorte Livy rok. Ik liet de middennaad achterwege en maakte de rok wat korter en smaller onderaan. Ik kan dat nauwelijks een pattern hack noemen.



 
Patroon:
Heron, nog tot morgen aan een zacht lanceringsprijsje te krijgen
Stoffen:
'oranje' breisel, herkomst onbekend (ahum :-) )
Lotte Martens loxia navy brons
 
 

maandag 5 maart 2018

het leven zoals het is in de naaikamer

Toen ik MamC 's oproepje zag op instagram om je naaikamer te tonen, onverbloemd, ...
was de badkamerkast net een nieuw leven begonnen als stoffenkast. Ik had net heel mijn vrije maandag fournituren gesorteerd, patronen opgeborgen, boekjes in de kast gezet, stoffen geplooid om die allemaal in de nieuwe kast krijgen, gesorteerd per soort, kleur, print, bestemming, ...
Dat was een werk dat ik echt al heel lang eens een keer moest doen. Daarvoor was het algehele chaos en lagen stoffen en boekjes zo ongeveer overal verspreid in het huis met een hogere  concentratie aan 'bom ontploft'-gehalte in onze bureau, beter bekend onder de naam 'naaikamer'.

Na zo'n dagje plooien en opruimen is die naaikamer natuurlijk nog niet klaar, maar om dan te zeggen dat ik de naaikamer onverbloemd en messy laat zien zoals ze er altijd bij ligt, ... dat is het dus ook niet helemaal waar.

Na 4 jaar zoeken naar een lintmeter, tekenkrijt, kleine schaartjes en tornmesjes (dingen die altijd kwijt lijken te zijn tot je ze eens allemaal tegelijk terug vindt), ... (om te eindigen met 10 lintmeters, 3 kleine schaartjes, 5 tornmesjes, en 20 tekenkrijtjes) ...  heeft alles zo ongeveer wel zijn vaste plek. Ongeveer zeg ik dus! Want dat is een ongoing project, zo alles sorteren en een vaste plek geven. En nu ik vaker eens een moment niet naai, wil het wel eens gebeuren dat de dingen (structureel) opgeruimd(er) geraken.

 



Dus here we go:
het overzicht:
links de stoffenkast, rechts de boekenkast, onder de bureau wol en kleertjes die klaar liggen om verkocht te worden. De bureau zelf verraadt dat het ooit echt bedoeld was om


De zakken restjes van stofrestjes staan hier nog klaar om naar het containerpark te brengen. Dat is het resultaten van 4 jaar restjes van restjes oppotten. Nee, ik maak daar geen slipjes mee, en nee, ook niet die super leuke playpants. De zakken zijn ondertussen weg. In de valiezen zit knutselgerief voor de kinderen. In het kastje links zitten de La Maison Victor magazines, patronen van CompagnieM en van Zonen09.


De stoffenkast:
Iets waar elke naaister blij van wordt: de stoffenkast. De kast zag je ooit hier, maar daar moest ze weg.

 

De scharen:
geen enkele naaister kan zonder en ik word al even blij van stofjes als van scharen die goed knippen. 

 
 
De kast met naaiboeken, fournituren, borduurgerief, geknipte patronen, pdf patronen, printpapier, garen voor de overlock, ... 

 
De fournituren zitten per soort in hersluitbare zakjes. Als ik dan een elastische paspel zoek, gaan alle paspels er uit, ook die die ik niet meteen nodig heb. Zo komen er soms andere combinaties uit dan ik aanvankelijk in mijn hoofd had.
 


 
Het kastje met la maison victor magazines, papieren patronen van Zonen09 en CompagnieM en stoffen voor ... dingen (rugzakjes en tasjes etc...).
In het karretje liggen van boven naar onder de ufo's, de reparatiestuks en onderaan de boordstof.
 

2 keer raden wat er momenteel op te naaitafel ligt, nog gered uit de zak van de restjes van de restjes. 

 








maandag 12 februari 2018

Cat broek en Pam top

Eind vorig jaar nam ik me, net zoals het jaar voordien, voor om meer te gaan voor het naaien zelf. Naaien tot in de details, mijn tijd nemen, genieten van dat proces, slow fashion, perfectie nastreven, ...
Dat het zo slow zou worden, had ik toen niet gedacht.
Maar nu ik beslist heb om echt voor die marathon te gaan, staat mijn hoofd echt op dat lopen, lopen lopen (ik vind het zelf ook gek).
En om dan 's avonds na dat lopen, na de douche en na het huishouden nog stoffen te gaan knippen, patronen uit te tekenen en te gaan naaien, ... ik zie het niet meteen gebeuren.

Soit, slow fashion dus, maar dan nog trager


Omdat ik na het lopen (ja sorry, hierna zwijg ik erover ze) geen zin heb om mijn lijf in nylonkousen of een skinny jeans te heisen, en ik om 17u00 nog niet toe ben aan een pyjama, zocht ik al een tijdje 'comfortabele chique maar niet te chiquen losse, maar niet te losse flatterende broeken'. Het is blijkbaar al even moeilijk te vinden, dan te beschrijven. Daarom besloot ik ze zelf te maken, te proberen althans.

De Cat broek, lmv 6/2017:

 
Ik zocht een oud stofje, dat niet gemist zou worden als het toch niet helemaal zou lukken, maar perfect zou zijn voor een broek.
De vloeiende, stevige bordeaux crêpe (het is niet echt crêpe, maar er zit wel iets van rek in) viel perfect onder deze categorie. Ik kocht ze ooit in drie kleuren bij Mondepot en ligt dus al even in mijn voorraad. De roze crêpe zag je hier. De okeren crêpe zag je hier (maar waar is al de rest dan, vraag ik me hier ineens af).


Ik volgde braaf het patroon, liep vast aan de gulp, maakte alles los.
(schort er iets aan die uitleg, of ligt het aan mij? Instagram leerde me alleszins dat er weinig cat-broeken gemaakt zijn en dat die gulpen er niet altijd even koosjer uitzien)
Dus ik volgde mijn gevoel wat die gulp betreft, nam mijn tijd voor de zakjes en alles kwam goed, perfect zelfs. Zelfs de lengte van de broek is helemaal wat ik wilde hebben.



De Pam top, lmv 1/2016:
In mijn zoektocht naar iets bijpassend (ik wilde een geheel bloggen) kwam ik een stofje tegen dat bedoeld was voor een (winter)kleedje voor de dochter. Een bloes voor mij dan maar, (wegens gebrek aan kleedjesdragende dochters in de winter) haha.
Omdat de stof al zo voor zich spreekt, besloot ik het eenvoudig te houden. Geen ingewikkeld hemdje, maar de eenvoudige Pam top. Om de Pam top toch een iets sportievere look te geven, werkte ik de mouwen af met een boord die ik bij Veritas vond. Voorlopig zoomde ik de onderrand van de Pam top gewoon om. Uiteindelijk zit dat toch ook maar gewoon in mijn broek en niemand die de onderkant ziet. Misschien dat ik later toch ook de onderkant nog afwerk met dezelfde boordband als aan de mouwen. Who knows, een sweaterbloes ofzo dan, speciaal voor mensen die niet van sweaters houden maar toch mee willen doen aan de sweaterhype die maar niet over lijkt te gaan.

 

 

Patronen:
Cat broek: La Maison Victor nov/dec 2017
Pam Top: La Maison Victor jan/feb 2016

Stoffen:
Mondepot
Lizzy L'oiseau (en ja, ik heb nog stof over voor dat winterkleedje voor de dochter, mocht ze zich toch bedenken)


woensdag 31 januari 2018

swappen voor een queen of the badminton court

Swappen, het fenomeen is algemeen bekend:
Jij maakt of koopt voor iemand al dan niet bekend een geschenkje
en iemand anders, binnen diezelfde groep, maakt een geschenkje voor jouw.
Doorgaans ben ik niet zo'n fan van swappen. Maar voor deze swap maakte ik graag een uitzondering.

Ik nam mijn fancy schmancy dotted bullet journal (am I a hipster or what? haha) bij de hand en noteerde alle trefwoorden die op mijn swap-buddy van toepassing waren. Lievelingschocolade, kleuren en geuren, hobby's, doen n laten ... Niets ontging me en ik noteerde het allemaal in mijn BUJO (die verder redelijk blanco is).

En dan was het de kunst om zo veel mogelijk vinkjes uit het lijstje te verzamelen in het swap-pakske.

1. een plantje,
2. borduurwerk
3. badminton

Misschien zijn het trefwoorden die je niet meteen samen zou zetten, maar tijdens mijn voorbereiding op een workshop borduren op kleding, kwam ik deze tegen:
http://www.handmadecharlotte.com/embroidery-danielle-clough/
Ik sloeg het in mijn hoofd op als: 'ooit eens te proberen'.

Mijn swap-buddy bleek tot mijn verrassing een queen of the badmintoncourt te zijn, dus 'ooit eens' bleek sneller te komen dan doorgaans het geval is. 

 
 
 


Een oud badmintonracket had ik nog wel ergens liggen.
Bij een vroegere swap kreeg ik ooit eens verschillende bolletjes wol om te haken. Ik heb er uiteindelijk nooit mee gehaakt, maar wel altijd bewaard met het idee om er eens mee te weven of iets dergelijks. Zie hier, iets tussen weven en borduren. een probeersel, het lelijkste dat ik ooit maakte, dixit Helena. Ik vond het een verdienstelijke poging en eigenlijk vooral te toepasselijk om niet aan mijn swap buddy te geven.




4. make up
5. kringwinkel/2de hands mag
6. loves staaltjes (van de apotheker enzo)

Voor het 2de deel van het cadeautje ging ik aan de slag met stofrestjes.
Ik maakte 2 mandjes op basis van de Matryoshka bins van Straight Grain. Het ene vulde ik met staaltjes die ik nog liggen had. Het kleinste vulde ik met herbruikbare wattenschijfjes. Sinds ik die voor mezelf maakt, doe ik eindelijk ook aan ontschminken, voor die keren dat ik make-up draag.
De wattenschijfjes zijn gemaakt van een restjes wafeltjeskatoen en een oude handdoek van uit mijn kindertijd.




Voor de 2 andere delen van het swap-cadeautje ging ik shoppen: op zolder, in mijn knutseldozen, papiermand,  ... en gelukkig had mijn swap-buddy een totaal andere chocolade-goesting dan ik. Ik kocht in december chocolade en die bleef gewoon de hele tijd, tot nu, onaangeroerd in de snoepkast liggen. Werkelijk ongezien!


Céline,
Queen of the badminton court, power woman, papiermier, chocolade met bananenvulling, echt?
Ik vond het werkelijk super leuk om te doen, deze swap. Merci dat je tijdens mijn zoektocht naar een geschikt cadeautje voor jouw, zo'n open boek bent geweest. Ik heb daardoor eigenlijk nog ideeën voor jouw, maar die houd ik gewoon voor volgend jaar.

En nu ga ik lekker wachten tot mijn eigen swap-pakske er aan komt.

Bloglovin

Instagram Follow