zondag 16 februari 2020

Screens Sweater

Het fijne aan See You at Six stofjes is dat ze nooit gedateerd lijken te geraken, ook al is het stofje in kwestie soms al van 2 jaar geleden. Het enige wat gedateerd kan geraken is de stoffenhoeveelheid die je toendertijd had ingeslagen, want nu ja, kinderen groeien nu eenmaal.



Van de screens, SYAS spring 2018, had ik een metertje in voorraad. Echt lang moest ik dus niet meer wachten om die te verwerken, tenzij ik er een mouwloos vestje uit wou maken zoals hier.

Ik tekende het patroon zelf op basis van een hele leuke trui van Six Hugs & Rock'n Roll.
De trui is een beetje oversized met erg een mooi detail aan de hals.


Omdat ik dat detail niet helemaal zag zitten, dat moet perfect zijn of niet, stikte ik met een honingraatsteek een driehoekje op de halsuitsnijding in plaats van dit uit 1 stuk te maken.



Het is dus niet zo cool geworden dat de originele trui, maar dat neemt niet weg dat ik wel tevreden met het eindresultaat. Dat zelfgetekende patroon ga ik zeker nog eens gebruiken. En misschien durf ik volgende keer wel aan dat puntje in de halsboord beginnen.




 


patroon:
Zelf getekend (of nagetekend beter)
stof:
Screens, See You at Six



vrijdag 14 februari 2020

linkparty 12: Hettie van Fibre Mood

Het is al weer tijd voor een nieuwe Fibre Mood! De achtste ondertussen. En naar 2-maandelijkse traditie gaat dat ook gepaard met een link party.

Uit de vele mooie modellen twijfelde ik uiteiendelijk het hardst tussen een Ada-broek voor Helena en de Hettie rok voor mezelf. Ik besloot om de Ada-broek voor later te bewaren, want die zou ik toch sowieso maken, zo'n tienerproof model.
De Hettie rok lag wat minder voor de hand, maar net dat was dan ook de uitdaging die mij triggerde om voor Hettie te gaan


De Hettie straalt echt bloemen, romantiek en flower power uit. Ik dacht er meteen de mooiste bloemenprints bij en bij uitbreiding ook heerlijke warme zomeravonden.
Toch besloot ik om voor een heel ingetogen, sobere versie te gaan.

Ik maakte een effen zwarte Hettie met drie panden zoals het patroon voorziet.


Ik maakte maatje 38, maakte de onderste 2 panden iets korter en de taille iets smaller. Hoe je dat doet, vind je hier. Aan het bovenste pand verandere ik niets omdat ik niet wilde dat de rimpeltjes net op het breedste van mijn poep zouden komen en zo een verzwarend effect zouden hebben.  (ik ben 1m63)

De stof kocht ik aanvankelijk om een geklede broek mee te maken, en is een soort crêpe met lichte rek en een beetje wol in precies. Ik weet niet of dat echt zo is. Ik kocht ze bij Stoffenverkoop Geel. 

Omdat de rok zelf zo sober mogelijk is gehouden, kan je er nog oneindig veel kanten mee uit.
Wil je toch de romantische toer op?

 


Of mag het wat stoerder zijn?




Of wil je stralen in casual chic?



Het kan allemaal. Als dat niet capsule wardrobe proof is, weet ik het niet meer.
Ik ging uiteindelijk voor romantisch stoer, met mijn haar chic opgestoken, ofzo, haha


Patroon:
Hettie, Fibre Mood

Stof:
Stoffenverkoop Geel




vrijdag 24 januari 2020

About blue Fabrics: Go West met de Theo Polo

Alex houdt van toekans en van cactussen en oranje is al jaar en dag zijn lievelingskleur.

About Blue Fabrics moet dat toch geweten hebben toen ze hun jongste collectie uitbrachten, want Go West vat die laatste 2 heel mooi samen. Het was alleszins liefde op het eerste zicht toen Alex dat stofje zag.

Ik had er eenvoudig weg een sweater mee kunnen maken, want de stof spreekt voor zich en is heerlijk zacht en stevig tegelijk. Maar zijn kast bulkt al van de sweaters, dus ik wou graag iets anders maken dan een eenvoudige sweater.
Voor jongens kom je dan automatisch uit bij de iets meer aanpassende patronen van Zonen09.
Omwille van de lijntjes waagde ik mij niet aan een Theo hemdje, want die ingelijke lijntjes laten doorlopen, leek me toch net iets te hoog gegrepen.
Het werd dan ook vanzelfsprekend een Theo polo.


Ik gebruikte metalen drukknopen. dat vind ik persoonlijk zo veel mooier dan kamsnaps of iets dergelijks. Al moet ik daarvoor wel elke keer naar Stoff.be in Alken rijden omdat ik geen enkele andere winkel weet waar gekleurde metalen drukknopen worden verkocht. Maar ik heb dat ritje er ruimschoots voor over. Het is niet uitgesloten dat ik het combineer met een IKEA-bezoekje.  




Stof: 
Patroon:
Theo - polo, Zonen09


zaterdag 11 januari 2020

make nine 2020

Soms gaat alles zo snel. 
Je ziet een super mooi patroontje in een nieuwe editie van de Fibre Mood, of je zoon zeurt al een tijdje om een kaptrui, maar voor je het weet is het zomer en heeft hij geen kaptrui vandoen en is die nieuwe editie al oud nieuws en zo vervliegen ook je ideeën naar de achtergrond. 

Dus geen make nine met volledig ondergestofte patroontjes of stofjes. De stofjes en patroontjes zijn nog redelijk recent, maar wat is recent in een wereldje waar het voor mij soms nogal te snel durft gaan. 


De stofjes:


1. regenboogkleurig stofje met glitterdraad en tijgertjes, Stoffenverkoop Geel
2. roestkleurige viscosetricot, Stoff.be
3. mosterd gele katoen, Nostex Hasselt
4. zwarte tencel, Stoffenschuur
5. groen ribfluweel, Lizzy L'oiseau
6. viscose, Lizzy Loiseau
7. structuurtricot Hugo-shirt
8. mountains, orion blue, See You at Six
9. bordeaux cupro, Meetmilk, Stof op Zolder


de patroontjes: 


1. Een Thea-jurk, Zonen09
2. Een jas, niet noodzakelijk een lange, ik wil dat nog even open houden
3. Een zonen-broek
4. Jurk-hoodie voor tieners
5. Farah, Veritas
6. Plisséjurk
7. Solis, Sofilantjes
8. Arlette nr3, Fibre Mood
9. satijnen klokrok

jaaroverzicht 2019

Eind 2018 wist ik veel nog niet, maar wel al dat ik mezelf niet al te veel naaiplannen kon opleggen omdat op dat ogenblik mijn loopplannen het voortouw namen.

Mijn voornemens voor 2019:
  • Ik durf weinig voorspellen, dus op naaivlak wil ik vooral blijven doen wat ik graag doe.
    • naaien voor een tiener
    • naaien voor mijn man
    • meer naaien voor de zoon
    • naaien voor mezelf zoals de goesting het ingeeft en niet anders.
  • Ik wil al heel lang ook eens een echt mooie tas maken. Dus ik zet dit er gewoon bij. De workshop staat eigenlijk al ingepland. Zonder workshop gaat het er anders nooit van komen.
  • En lopen, ja, daar zijn de doelen wat concreter.
    • blessure vrij lopen. Dat heb je misschien niet volledig in de hand, maar het deel dat je wel in de hand hebt, dat heeft zelfzorg, daar zit wel wat verbetermarge op.
    • mijn marathontijd verscherpen of 2000 km lopen op 1 jaar tijd, zie ik niet als doel op zich. Het zal misschien een logisch gevolg zijn op mijn 2 doelen die ik wel durf stellen:
      • 10 miles samen met mijn man lopen aan 5 min/km (12km/u)
      • een trail +40 km. Ik denk dan aan 50km bijvoorbeeld. Maar ik heb nog geen concrete trail voor ogen
En eigenlijk heb ik mijn naaiplannen ook wel uitgevoerd zoals ik het me had voorgenomen: naaien zoals de zin het me ingeeft, meer voor de zoon naaien, een tas, ...
Alleen de man bleef een beetje in de kou staan met één enkele Theo Polo en veel goede voornemens in mijn hoofd. Ik blijf dat evenwicht tussen creativiteit en gerieflijkeheid bij volwassen mannen erg moeilijk vinden.

Voor mezelf
Naaien zoals de zin het me ingeeft, wil voor ij zeggen dat er vooral veel voor mezelf genaaid werd.
Als ik door de selfish sewing projecten scroll, vallen mij de talrijke Fibre Mood creaties op die ook effectief zeer vaak uit mijn kast komen.
De teller staat op 15 geblogde stuks met daarnaast nog een resum ongeblogd materiaal.


Voor de zoon
ging ik er wel op vooruit ten opzichte van 2018. Ik maakte zowaar 2 pyjama's voor hem, een mouwloos vestje en een sweater, een Billie T-shirt en een short en daarnaast bleven er een aantal stuks ongeblogd. Een deel ervan ga je misschien nog wel zien verschijnen hier.

Voor de dochter
De dochter was zoals altijd op vlak van naaien, beter bedeeld dan de zoon.
Van een zwierig klaprozen jurkje tot een stoere Roccodress,
Het gerieflijke van een sweater en wat pyjama's,
van een pittig ribfluwelen minirokje tot een sierlijke maxijurk
En dat allemaal volledig tienerproof en na overleg met de desbetreffende tiener. Heerlijk, dat proces😉



Lopen in 2019:
Ik had voor 2019 veel wilde plannen. Ik wilde sneller lopen en langer lopen. Ik had een mooie eerste marathon gelopen en voelde dat daar nog heel veel groeimarge op zat, zowel in snelheid als in afstand. Een eerste ultra dus en een sterke tijd voor een halve marathon, daar droomde ik van.

Maar wist ik veel in december 2018, wat me te wachten stond
2019 werd het jaar dat ik eindelijk tijd nam om geblesseerd te zijn. Het werd een jaar van, letterlijk en figuurlijk, (her)oriëntatie op sportief vlak.
Door een knieblessure, die nooit helemaal zal herstellen, moest ik eerst volledig stoppen met lopen. Dan ging ik maar wandelen en daarna ook wat fietsen.  Het zijn helaas alletwee sporten waar ontzettend veel tijd in kruipt. Dus ik kreeg/krijg er niet helemaal mijn sportief ei in kwijt.
Pas in oktober ging ik terug voorzichtig wat lopen. Ik deed mee aan Sart2Trail en leerde er super toffe mensen kennen. We lopen nog steeds samen, al is de lessenreeks ondertussen beëindigd.
En ondertussen is het hele gezin ook helemaal gebeten door het oriëntatielopen.

The Art of Getting Lost, dat dekt dus helemaal de lading. Ik heb die kunst nog niet helemaal onder de knie. Ik kan anders al wel heel goed verloren lopen, maar ik kan mij nog niet zo goed herpakken.


Voor 2019 is het dus samengevat:
  • Blessurevrij lopen: fail, maar dat heeft niet gelegen aan het gebrek aan zelfzorg want
  • Zelfzorg, dat is wel gelukt, maar wat ik in 2018 nog niet wist (maar wel vreesde) en ook voor onmogelijk hield, was dat zelfzorg betekende dat ik lopen eerst volledig moest los laten en dat ik mijn loopdromen helemaal anders moest gaan definiëren, en dat dat niet gelijk staat aan falen, maar dat het gelijk staat aan groeien. 
  • 10 miles aan 12km/u: ik denk niet dat ik na mijn looppauze nog 10 miles of 16km heb gelopen, laat staan aan een voor mij ongezien tempo van 5min/km. Dromen veranderen, zo hard.
  • Een trail +40 km --> De Boslandtrail
    Ondanks alle blessureleed ging ik toch voor deze droom. Ik schakelde in de zomermaanden volledig over van lopen naar wandelen. Soms was de verleiding groot om er tijdens die wandelingen wat looppasjes tussen te zwieren, maar het bleef bij wandelen. Ik moest en zou de kunst van traagheid leren, The art of slowing down.
    Vroeg op staan en de zon zien opkomen,
    veel solo-tijd, veeeeeeeel tijd,
    prachtige natuur,
    stilte,
    respect voor mijn lijf,
    liefde voor de natuur, ...
    Met als doel, die wandeling van 50 km door Limburgs natuurgebied, de Boslandtrail.
    En nee, dat is niet lopen, dat is niet hetzelfde, dat is zeer zeker niet hetzelfde, maar het is dus ook zeker niet minder.
    En de mindgame die zich in mijn hoofd afspeelde tijdens deze tocht was verrassend genoeg bijna identiek aan die van tijdens de marathon, met ja, ook op het einde, in de laatste 7 kilometers een ongelooflijk gevoel van onoverwinnelijkheid.


donderdag 26 december 2019

De Rocco sweaterdress een beetje anders

Naaien voor 10'ers blijft altijd een beetje een uitdaging. Zelfs kopen voor 10'ers is een uitdaging. Maar zo soms slaag je de bal wel helemaal juist, zoals die keer met de sweaterjurk met ritssluiting van Sissy Boy.

Omdat ik nergens een patroon vond om zo'n sweaterjurk na te maken, besloot ik om het zelf te tekenen, vertrekkende van de Rocco van Zonen09.


Voor de stof koos ik voor een French Terry van Atelier Brunette van een hele poos geleden, gecombineerd met een okergele Nicky velours. Beide stofjes, maar ook de rits, komen van De Stoffenschuur.


Voor de foto's trokken we tussen de last minute kerstboodschappen door naar het skate park, weliswaar zonder  skateboard, want zo hard had ik het allemaal niet gepland.










woensdag 18 december 2019

Wear pajamas all day

De eerste zondag na Sinterklaas wordt hier klassiek pyjamadag gehouden door de kindjes.
Dan wordt er een hele dag gespeeld met wat de Sint hen bracht, een filmpje gekeken, zetelhangen, ... luieren dus. De beste inleiding tot een periode van gezelligheid in huis.


Ik maakte net daarvoor 2 pyjama's. Eigenlijk waren ze allebei bedoeld voor Alexander, maar de eerste viel zo groot uit dat hij nog comfortabel bleek te zitten voor Helena.

Voor die eerste pyjama gebruikte ik de luxueuze diep donker groene nicky velours van Froy&Dind van bij de Stoffenschuur. Je zou denken dan die stof haast 'te goed' is om er een pyjama mee te maken, maar hier zijn de kindjes altijd zo blij met zelf gemaakte pyjama's, dat het soms al eens wat luxueuzer mag.
Een reden te meer om wat vaker pyjamadagjes te houden zeker?


Voor het patroon viel ik terug op de Wolf van Zonen09. Als iets goed is, moet je dat vooral niet veranderen. Ik was dan ook heel blij toen ik ontdekte dat het patroon uitgebreid werd naar tienermaten.
In de broek naaide ik Jacob-broekjes-gewijs een plooitje voor- en achteraan en ik voorzag de trui van schouderlapjes voor de cape. De kinderen zijn dan wel 10 en 9 jaar, maar die cape blijft toch erg geliefd.





De 2de pyjama maakte ik dan een maatje kleiner. Ik liet de plooitjes in de broek en de schouderlapjes in de trui achterwege. Rechttoe rechtaan, slaapgerief, uit een soldenkoopje bij Veritas, met gepaste boordstof van bij Lizzy Loiseau. Dat zit razendsnel in elkaar. Ik had nog ergens glow in the dark flexfolie liggen (zoals bij de pyjama's van Woody hé). Ik maakte een lichtgevend bliksemschichtje als klein extraatje. 




De dochter blij,
De zoon blij
Klaar

Wat niet kon gezegd worden van de grote vrachtwagen van Alexander. Hij had er 3 dagen en evenveel paniekaanvallen voor nodig om de lego-technics truck in elkaar te steken.






Bloglovin

Instagram Follow