dinsdag 12 december 2017

Blou party: a green velvet Maya

Als ze 'FEEST' vragen, kunnen ze FEEST krijgen.

De tijdsdruk liet het niet toe om deel te nemen aan de Maya (mom)-Blogtour enkele weken geleden. Ik was daar wat over aan het balen, want ik had eigenlijk wel erg feestelijke plannen met Maya, de jongste telg van Blou.

De feestelijke Blou-Blogtour komt voor mij dus als geroepen.
Een week lang kan je feestelijke versies verwachten van de Cobalt en de Maya. Houd dus zeker de deelnemende blogs in het oog. De andere feestgangers van deze blogtours staan onderaan in dit bericht opgelijst.

Aangezien ik eigenlijk al een redelijk feestelijke Cobalt heb en de feestelijke plannen voor de Maya in mijn hoofd al uitgewerkt waren, moest ik niet lang nadenken over hoe en wat. De enige moeilijkheid was bepalen hoe lang ik mijn jurk nu eigenlijk precies wilde en zorgen dat ik genoeg stof in huis had, donker groene Velvet.




Ik besloot om voor een sprookjesachtige jurk te gaan, en sprookjesachtig, dat is meteen dan ook lang. Voor het rokdeel ging ik piepen bij de Copacabana rok van La Maison Victor. De zakjes liet ik achterwege. Op de rug verwerkte ik een elastiek om de overgang van de top naar het rokdeel toch elegant te laten verlopen (en mee het gewicht van de rok te dragen).




Na lang twijfelen besloot ik om de lengte van de rok ergens tussen enkellang en midi te laten.
Aanvankelijk was het idee om na de blogpost de rok meteen op knielengte te maken, maar nu ik de foto's zo zie en ik de jurk gedragen heb, ben ik toch helemaal fan van deze jurk, en van de lengte. Ik denk dus dat ik het maar zo zal houden en dat ik deze jurk ook effectief zal dragen met Kerstmis. Dat bespaart me meteen keuzestress. Ik durf te wedden dat ik dit jaar voor 1 keer als eerste zal klaar zijn van de hoop.










En de sneeuw, die viel speciaal voor mij, zodat ik sprookjesachtige foto's kon nemen


Maar het was wel kouhouhoud!


Patroon:  maya van Blou
Stof: Stoffenschuur


Ook nog nood aan een feestoutfit? Je krijgt nog tot en met zondag 17 december 15% korting op Cobalt, Maya of Maya Mom met de kortingscode ‘BLOUFEEST‘.


de party bloggers vind je hier:
Babarum | Lielebeesje | Lunatiek | Vlijtig Liesje Knutselt | NaaiSGerief | Stannel | jurkjesmama | Just Delphine | KaatjeNaaisels

woensdag 22 november 2017

recht toe recht aan zonengerief: Billie en Cisse




Ik ben zeer hardleers!
Hoewel het vorige zonennaaisel het wel 30 minuten, dat zijn wel 180 seconden, heeft overleefd zonder kniegat, blijf ik volharden in de boosheid.

Laten we dus nog eens een broek maken voor die sleetse zoon van mij, tegen beter weten in. 

Over de zonen09 patronen is al veel geschreven. Ik kan daar niets aan toevoegen.
De patronen en uitgebreide handleidingen zorgen voor een 100% succes garantie, met recht toe recht aan degelijk zonen- maar ook dochtergerief als eindresultaat dat beter is afgewerkt dan wat je doorgaans in de winkel koopt.

De Cisse maakte ik nooit eerder. Waarschijnlijk heeft de sleetsheid van die zoon daar toch wat mee te maken. Maar deze keer besloot ik dat toch even te negeren.
De Billie moet ik niet meer voorstellen. Billies zijn billies, zonder veel zever, goed passende T-shirten en longsleeves, klaar in een wip. Dat moet gewoon ook niet meer zijn.




Voor de Billie combineerde ik een vosjesstofje (of hertenstofje, of hertens-vosjes-elanden-stofje) met streepjes en een bruin kraagje. Een rijkelijk gevulde stoffenkast laat eindeloos combineren toe en dat levert soms combinaties op die ik op voorhand niet meteen samen zou gezet hebben. 




Omdat de broek vlot combineerbaar moet blijven met andere truien, hield ik de broek eerder sober. Ik combineerde de lievelingskleuren van de zoon: groene stof met oranje paspel en stiksel aan de verborgen poepzakjes.

 

 
(die poezelige handjes mag hij nog lang houden van mij)


en ondertussen haalde ik mijn brei-skills nog eens van onder het stof.
Deze twenties style headband uit Goed Gemutst (die ook mee van onder het stof kwam) zit zo in elkaar en is absoluut beginnersproof. Ik gaf hem aan mijn mama, omdat zij er wonder mooi mee stond (en ik maar zozo).



woensdag 15 november 2017

vleugels voor Oscar: een bloomerpakje en een inktvisje

Een tijdje geleden won ik een super schattig pinguïnjasje.
Dat pinguïnjasje is voor een heel bijzonder kindje. OK, alle kindje zijn bijzonder, maar Oscar is een specialleke. Zonder hem ooit in het echt te zien, zat hij bij de eerste foto's die gedeeld werden, wel meteen in mijn hart.
Het gewonnen jasje is in maat 74. Dus ik had nog eventjes tijd om zelf ook iets te maken voor Oscar. Want zo verse babietjes kan je nu eenmaal niet genoeg in de watten leggen.

Ik had nog restjes van de Scribblesstof van toen ik Helena's trui maakte. Ik kreeg er net een Bloomerpakje én een inktvisje uit de nieuwe Stof voor Durf het Zelvers uit. Nooit gedacht dat het eerste dat ik uit dat boek zou maken voor een baby zou zijn, maar het was allemaal zo snel klaar. Instant voldoening!



 


 
 


En ik had ook nog restjes papier. Papier is eigenlijk nooit ver weg geweest.
Je zou denken, eens je 1000 kraanvogels hebt gevouwen, dat je er eigenlijk ongelooflijk klaar mee bent. Maar eigenlijk is dat helemaal niet zo.
Ik vouw dus nog regelmatig een kraanvogel op een verloren momentje. Ik word er altijd heel gelukkig van. Dus deze vouw ik voor Oscar, en zijn mama en papa en zijn broertjes. Ik hoop dat de vogeltjes blijdschap brengen en wensen vervullen, zoals alleen kraanvogeltjes dat kunnen. Het zijn er geen 1000, maar het is al vast een begin.


 
 






vrijdag 10 november 2017

naais to meet you



Naais to meet you

Dat is niet alleen op de echte koffieklets gaan, maar ook op de virtuele koffieklets. En dat is minstens even gezellig.
Ik kreeg het stokje door van Sofie van Zij-kant, een blogster/naaister waar ik me vaak een beetje in herken. Ik ben jaloers op haar lijn en verliefd op haar mooie kristyrok, maar ook die ruffle-t-shirt ga ik zeker ook eens maken voor de dochter.


De vragen:

1. Wat was je eerste stuk dat je maakte en voor wie?

Deze blog is nooit bedoeld om een naaiblog te worden. Het is zo geëvolueerd, maar vroeger breide ik dus vooral, schuimde ik kringloopwinkels af, pimpte meubeltjes en heel af en toe naaide ik ook eens wat.
Het eerste naaisel bleef ongeblogd, was (ondanks de allerbeste intenties) spuuglelijk en was een Secret Santa swapnaaiseltje. Ik maakte een poppendraagdoek uit een retro lakentje.
Het patroontje vind je HIER.
Er zijn gelukkig geen foto's van, hahaha, nee, echt niet.


2. Op welk genaaid stuk ben je het meeste trots?

Ik kan niet maar eentje kiezen. Ik moet bekennen dat ik wel vaker minstens een beetje trots ben als iets af is, om één of andere reden. Of misschien is het een sterk gevoel van voldoening?

Naaien voor mijn man bijvoorbeeld, vind ik echt een reuze uitdaging. Net omdat hij zo kritisch is. Een mannenlijf is ook echt iets anders dan een kinderlijfje. Je kan niet zomaar eender welk kleurtje of printje nemen en de zotste combinaties bij elkaar leggen, maar effen is dan ook weer te saai.
Als ik dan iets af heb en er is een evenwicht tussen saai en toch net iets anders, met een klein accentje, het past mooi aan, en hij doet dat graag en regelmatig aan, ... ja, dan durf ik mezelf gerust voorzien van een speekmedaille.

Op de vleermuistrui ben ik ook trots. Ik maakte de trui voor mijn zoon die zich niet graag verkleed, maar wel een Halloween outfit wilde. Hij was echt de engste vleermuis van het land hoor.
Ik werd totaal onverwacht 2de in een naaiwedstrijd van CompagnieM en de prijzen waren gewoon zot. Ik heb er 'liefde voor stof' aan over gehouden. Sommigen noemen dat gewoon een stofverslaving.


Ook mijn 2 communicanten hebben me erg vervuld van trots.
Niet alleen zijzelf, maar ook de naaisels die ze die dag droegen.
Helena met haar sobere gele jurk waar zo veel uren handwerk in staken of hoe je met een zeer eenvoudig stofje toch een pareltje kan maken.


Maar vooral bij Alexander's communiekleren heb ik nooit eerder zo precies en secuur genaaid.
Paspelzakjes, klepzakjes, revers, de gulp, voering in een vest,... voor een ongeschoolde naaister als ik.
Het was pure slow fashion want ik was toen net geopereerd (aan mijn oor). Ik kon nauwelijks op mijn benen staan, dus ik moest na elk half uurtje even rusten. Het ging zo ontzettend traag, maar net daarom kon ik zo minutieus werken. Ik heb van heel het maak-proces ontzetten genoten, ook van de traagheid. Zelfs het kleine bloedvlekje (van de wonde achter mijn oor) aan de binnenkant van zijn vest is perfect.




3. Welke naaister/ontwerper/blogger/you tuber/ instagrammer zou je graag eens in het echt ontmoeten?

Ik leerde Debora Slujis kennen als juffra Toertjes. De blog is ondertussen niet meer zo actief, al kan je er nog steeds pareltjes vinden. Ondertussen zijn de nieuwe pareltjes te vinden op haar instagramaccount.

Ook Noortjeprullemie zou ik graag eens in het echt ontmoeten om in haar hyper creatieve brein te kijken.

Ik zou de stokjes graag willen doorgeven aan 2 klassebakken in het naaiwereldje:
An van Nononsonsmoms, bekend om haar prachtige jongensnaaisels die steeds een uitzonderlijk hoge graad van perfectie halen.
en
Lindsy van Stannel,. Ik ben nog steeds een beetje blown away van je prachtige gele jurk!

Ik ben benieuwd hoe jullie naaicarriere begon en wat jullie pronkstuk is.


zaterdag 4 november 2017

oversized scribbles sweater

Soms kan je zo hard zoeken naar iets wat je nodig hebt en het niet vinden.
En soms ben je naar niets op zoek, maar vind je toch dat waarvan je nog niet wist dat je het nodig had. En zo ging het met ook met Scribbles van See you at Six.
Want eigenlijk zocht ik stof om het ernstige truientekort van de dochter aan te vullen.

Er is zo één trui die ze heel graag aan doet. Ik kocht die trui ook ooit met het idee om hem eventueel over te tekenen. (sorry daarvoor Tinycottons).

Omdat een sweater niet zo heel veel aandacht vraagt, leek het me het ideale project om tijdens een gezellige middag met gelijkgestemde zielen in elkaar te steken. Dan kon ik gelijk even vragen welke boordstof de mooiste was. Er werd voluit voor de koperen boordstof met glitters gekozen, net zoals ik het eigenlijk voorzien had. Ik werkte de sweater ten slotte af zoals zij het al eerder deed.




En dat ziet er oh zo lieflijk uit, een meisje met een retro melodica. Zeker als ik je zeg dat ze dit liedje aan het spelen was, mooi hè?
Beeldt het je nu in, op de melodica, kei luid en van 9u 's morgens tot 9u 's avonds, zonder onderbreking, ook niet tijdens het eten, laat staan voor een fotoshoot.



En als we dan buiten kwam, kreeg ik het kind niet stilstaand te pakken, heerlijk toch!



Stof:
Scribbles van See You at Six, (hier hebben ze hem nog)
koperen boordstof
Patroon:
over getekend van een bestaande trui

maandag 30 oktober 2017

Stik Belgique: Imani jurk

Als het op selfish sewing aankomt, val ik vaak terug op La Maison Victor. 't Is niet dat ik mijn gading niet vind bij andere ontwerpers of magazines, maar ik val eigenlijk altijd exact in de matentabel, waardoor ik nooit iets moet aanpassen, zelf niet nu de teller op -7kg staat.
Bij elke uitgave springen er ook altijd minstens één, maar meestal meer modelletjes in het oog waar ik meteen ook wat bij kan bedenken.

De Imani jurk was er zo eentje dat er uit sprong, ideaal luie-naaister-gerief.

Omdat ik de eenvoud van de jurk wilde bewaren, koos ik voor een sobere stof in een warme kleur.
De stof komt van een lokaal winkeltje, Tirelire. Ik ben daar een vaste klant, vooral op zondag, want net dan heb ik niet de juiste kleur van garen, of heb ik nog een rits nodig, of paspel, of is de vlieseline net op, ...
of dan zijn de geurparels op voor de was, of moet ik last minute op zoek naar een cadeautje, of een kaartje, of die ene tandpasta, of... ze hebben er vanalles en nog wat, maar dus ook stof, ... van Scapa
En naaigerief dat je net op zondag nodig hebt en toevallig niet in huis hebt.

Omdat de jurk zelf heel eenvoudig is in stof en in model, kan je er qua styling nog verschillende kanten mee uit. ik ben er nog niet helemaal uit welke de leukste is.

strak met zwart?




of klassiek en elegant met bruin en goud?





en al is bruin met goud is zeker niet mis,



 



Maar als ik het zo 'aan' zie, denk ik dat mijn voorkeur uitgaat naar strak (en zonder hak)






Patroon:
Imani jurk, La Maison Victor, editie sept - okt 2017
stof: scapa, Tirelire  (er lag er nog zondag :-), in vuil roze en in deze koper kleur)

accesoires:
zwarte ketting: Wolk 3D (nee, ik heb geen aandelen :-) )
goudkleurige ketting: Fleur Fatale (nee, ook hier, geen aandelen)
handtasje: dikke kringloopchance

We gingen met een hele hoop bloggers aan het werk met de criteria
- Belgisch patroon
- je gebruikt OF een patroon dat je nog nooit gebruik...te
- OF je hackt je lievelingspatroon


Benieuwd hoe andere bloggers met deze criteria aan de slag gingen?











zondag 22 oktober 2017

Een ufo en een miskoop: theo hemd en een blanche sweatpants


Een theo hemdje dat al zo lang gepland was, uiteindelijk gemaakt zelfs, maar te groot (te lang vooral) en dus aanpassingen nodig had (omzomen gewoon)  (roloogskes mogen hoor).
Een geruit stofje om een heerlijk comfortabel jurkje mee te maken, tot bleek dat de dochter echt niet van ruitjes houdt, echt niet.


Een super ufo en een miskoop
veroordeeld tot elkaar


Eigenlijk was er aan het theohemdje geen werk meer, maar tja, je weet hoe dat gaat, zelfs inkorten is er ineens toch te veel aan en dan wordt herfst en waarom zou ik nog.
Als ik lang genoeg wacht en hij snel genoeg groeit, kan hij het volgende zomer wel gewon zo aan doen. Maar hé foert, nee, te schandalig om zo helemaal afgewerkt in de herstelmand te belanden, dus tijdens een middagpauze tijdens thuiswerk, nam ik toch die tweelingnaald, een leeg spoeltje, draaide er het juiste garen op, tweelingnaald inrijgen, boordje omvouwen, stikken, strijken, klaar, net op tijd om de laatste zonnestralen van het jaar op te vangen.
En als hij plots toch heel erg groeit in de winter, moet ik gewoon dat ene stiksel losmaken.


Het ruitjesstofje heeft helemaal dezelfde kwaliteit als de hippe pied de poule die ik ooit maakte. Alexander heeft die broek tot op de draad versleten. En ondertussen heb je daar ook geen oude AlbaBaby Broek voor nodig want Blanche tekende een gratis patroontje uit voor een gelijkaardige baggy sweatpants. Dus mijn keuze was snel gemaakt.




Ik paste het patroontje van de broek een beetje aan.
- Achteraan naaide ik neepjes. Dat maakt de broek iets smaller bovenaan.
- Ik naaide enkel in de achterkant van de tailleband een brede elastiek. Op die manier fronst je broekje vooraan minder. Door de neepjes wordt de frons achteraan toch niet te groot zodat een pampereffect wordt vermeden.
- Ik maakte een valse gulp vooraan. Dat is net iets stoerder
De volgende keer ga ik zeker ook zakken toevoegen, want eigenlijk kan die gast niet zonder zakken. What was I thinking?




 

De eerste pasbeurt liep over in een enthousiasteling die de broek en het hemdje niet meer wilde uittrekken en de laatste zonnestralen wilde achterna fietsen. Ik griste nog snel mijn niet helemaal opgeladen fototoestel mee. De kwaliteit van de foto's is navenant, maar zo gaat dat hoe dan ook met jongens. Als je daar deftige foto's van wil, is het leven aan de rappen.













Patronen:

Stof:
(oude) Vogeltjes van Chat Chocolat uit de voorraad
ruitjesstof uit de voorraad (stoffenspektakel Hasselt 2016)


Bloglovin

Instagram Follow