maandag 12 februari 2018

Cat broek en Pam top

Eind vorig jaar nam ik me, net zoals het jaar voordien, voor om meer te gaan voor het naaien zelf. Naaien tot in de details, mijn tijd nemen, genieten van dat proces, slow fashion, perfectie nastreven, ...
Dat het zo slow zou worden, had ik toen niet gedacht.
Maar nu ik beslist heb om echt voor die marathon te gaan, staat mijn hoofd echt op dat lopen, lopen lopen (ik vind het zelf ook gek).
En om dan 's avonds na dat lopen, na de douche en na het huishouden nog stoffen te gaan knippen, patronen uit te tekenen en te gaan naaien, ... ik zie het niet meteen gebeuren.

Soit, slow fashion dus, maar dan nog trager


Omdat ik na het lopen (ja sorry, hierna zwijg ik erover ze) geen zin heb om mijn lijf in nylonkousen of een skinny jeans te heisen, en ik om 17u00 nog niet toe ben aan een pyjama, zocht ik al een tijdje 'comfortabele chique maar niet te chiquen losse, maar niet te losse flatterende broeken'. Het is blijkbaar al even moeilijk te vinden, dan te beschrijven. Daarom besloot ik ze zelf te maken, te proberen althans.

De Cat broek, lmv 6/2017:

 
Ik zocht een oud stofje, dat niet gemist zou worden als het toch niet helemaal zou lukken, maar perfect zou zijn voor een broek.
De vloeiende, stevige bordeaux crêpe (het is niet echt crêpe, maar er zit wel iets van rek in) viel perfect onder deze categorie. Ik kocht ze ooit in drie kleuren bij Mondepot en ligt dus al even in mijn voorraad. De roze crêpe zag je hier. De okeren crêpe zag je hier (maar waar is al de rest dan, vraag ik me hier ineens af).


Ik volgde braaf het patroon, liep vast aan de gulp, maakte alles los.
(schort er iets aan die uitleg, of ligt het aan mij? Instagram leerde me alleszins dat er weinig cat-broeken gemaakt zijn en dat die gulpen er niet altijd even koosjer uitzien)
Dus ik volgde mijn gevoel wat die gulp betreft, nam mijn tijd voor de zakjes en alles kwam goed, perfect zelfs. Zelfs de lengte van de broek is helemaal wat ik wilde hebben.



De Pam top, lmv 1/2016:
In mijn zoektocht naar iets bijpassend (ik wilde een geheel bloggen) kwam ik een stofje tegen dat bedoeld was voor een (winter)kleedje voor de dochter. Een bloes voor mij dan maar, (wegens gebrek aan kleedjesdragende dochters in de winter) haha.
Omdat de stof al zo voor zich spreekt, besloot ik het eenvoudig te houden. Geen ingewikkeld hemdje, maar de eenvoudige Pam top. Om de Pam top toch een iets sportievere look te geven, werkte ik de mouwen af met een boord die ik bij Veritas vond. Voorlopig zoomde ik de onderrand van de Pam top gewoon om. Uiteindelijk zit dat toch ook maar gewoon in mijn broek en niemand die de onderkant ziet. Misschien dat ik later toch ook de onderkant nog afwerk met dezelfde boordband als aan de mouwen. Who knows, een sweaterbloes ofzo dan, speciaal voor mensen die niet van sweaters houden maar toch mee willen doen aan de sweaterhype die maar niet over lijkt te gaan.

 

 

Patronen:
Cat broek: La Maison Victor nov/dec 2017
Pam Top: La Maison Victor jan/feb 2016

Stoffen:
Mondepot
Lizzy L'oiseau (en ja, ik heb nog stof over voor dat winterkleedje voor de dochter, mocht ze zich toch bedenken)


woensdag 31 januari 2018

swappen voor een queen of the badminton court

Swappen, het fenomeen is algemeen bekend:
Jij maakt of koopt voor iemand al dan niet bekend een geschenkje
en iemand anders, binnen diezelfde groep, maakt een geschenkje voor jouw.
Doorgaans ben ik niet zo'n fan van swappen. Maar voor deze swap maakte ik graag een uitzondering.

Ik nam mijn fancy schmancy dotted bullet journal (am I a hipster or what? haha) bij de hand en noteerde alle trefwoorden die op mijn swap-buddy van toepassing waren. Lievelingschocolade, kleuren en geuren, hobby's, doen n laten ... Niets ontging me en ik noteerde het allemaal in mijn BUJO (die verder redelijk blanco is).

En dan was het de kunst om zo veel mogelijk vinkjes uit het lijstje te verzamelen in het swap-pakske.

1. een plantje,
2. borduurwerk
3. badminton

Misschien zijn het trefwoorden die je niet meteen samen zou zetten, maar tijdens mijn voorbereiding op een workshop borduren op kleding, kwam ik deze tegen:
http://www.handmadecharlotte.com/embroidery-danielle-clough/
Ik sloeg het in mijn hoofd op als: 'ooit eens te proberen'.

Mijn swap-buddy bleek tot mijn verrassing een queen of the badmintoncourt te zijn, dus 'ooit eens' bleek sneller te komen dan doorgaans het geval is. 

 
 
 


Een oud badmintonracket had ik nog wel ergens liggen.
Bij een vroegere swap kreeg ik ooit eens verschillende bolletjes wol om te haken. Ik heb er uiteindelijk nooit mee gehaakt, maar wel altijd bewaard met het idee om er eens mee te weven of iets dergelijks. Zie hier, iets tussen weven en borduren. een probeersel, het lelijkste dat ik ooit maakte, dixit Helena. Ik vond het een verdienstelijke poging en eigenlijk vooral te toepasselijk om niet aan mijn swap buddy te geven.




4. make up
5. kringwinkel/2de hands mag
6. loves staaltjes (van de apotheker enzo)

Voor het 2de deel van het cadeautje ging ik aan de slag met stofrestjes.
Ik maakte 2 mandjes op basis van de Matryoshka bins van Straight Grain. Het ene vulde ik met staaltjes die ik nog liggen had. Het kleinste vulde ik met herbruikbare wattenschijfjes. Sinds ik die voor mezelf maakt, doe ik eindelijk ook aan ontschminken, voor die keren dat ik make-up draag.
De wattenschijfjes zijn gemaakt van een restjes wafeltjeskatoen en een oude handdoek van uit mijn kindertijd.




Voor de 2 andere delen van het swap-cadeautje ging ik shoppen: op zolder, in mijn knutseldozen, papiermand,  ... en gelukkig had mijn swap-buddy een totaal andere chocolade-goesting dan ik. Ik kocht in december chocolade en die bleef gewoon de hele tijd, tot nu, onaangeroerd in de snoepkast liggen. Werkelijk ongezien!


Céline,
Queen of the badminton court, power woman, papiermier, chocolade met bananenvulling, echt?
Ik vond het werkelijk super leuk om te doen, deze swap. Merci dat je tijdens mijn zoektocht naar een geschikt cadeautje voor jouw, zo'n open boek bent geweest. Ik heb daardoor eigenlijk nog ideeën voor jouw, maar die houd ik gewoon voor volgend jaar.

En nu ga ik lekker wachten tot mijn eigen swap-pakske er aan komt.

zondag 21 januari 2018

Billie twinning in Bloome Copenhagen

Er wordt momenteel niet zo veel genaaid.
Dat heeft voor een heel groot stuk te maken met een andere tijdrovende hobby en er is maar tijd voor één van de twee.

 
 
Als er dan genaaid wordt, als de tijd schaars is, mag je van mij geen al te grote creatieve uitspattingen en technisch grotere uitdagingen verwachten.
Gewoon rechttoe rechtaan 2 Billies, één voor de zoon en één voor de wederhelft, want twinning lijkt echt wel te marcheren hier.  Al is het maar om de stofresten in één ruk door mee te verwerken.
En de curious bear en curious bear combi van Bloome Copenhagen, vragen er misschien ook wel om. Ik kocht de stof bij Lizzy l'oiseau.
Aangezien de maten van beide heren ondertussen ook al wel gekend zijn, moest ik gewoon nog knippen en stikken. Zo simpel kan dat zijn.






Ik wilde de stof combineren met 'eens wat anders dan zwart' en koos dus voor een zachte 'vleeskleurige' paspel. Mijn man zag dat echter niet helemaal zitten. Hij zei iets van roze ofzo.
Zijn suggestie om een koperkleurige paspel te gebruiken, was zeker een goed idee, maar ik kreeg het in mijn hoofd niet helemaal goed met die boordstof. En tegen de tijd dat ik ontdekte dat er eigenlijk bijpassende boordstof bestaat voor deze stof, in exact hetzelfde dusty groen, zat de zwarte paspel en zwarte boordstof van SYAS er al aan.
Alexander ligt nog niet wakker van de kleur van een paspel of boordstof. Voor hem voerde ik mijn idee gewoon uit zoals het pland was: 'vleeskleurige' paspel en zachte 'jade groene' boordstof van SYAS.










Stoffen:
bij Lizzy L'oiseau:
- boordstoffen van SYAS
- Bloome Copenhagen, Curious bear

Patroon:
- billie van Zonen09




zondag 31 december 2017

jaaroverzicht 2017

In december 2016 nam ik me het volgende voor:
  • meer mannennaaisels en meer kleur
  • lange termijn projecten en slow fashion
  • meer (of beter gezegd, eindelijk) breiwerk,
  • een baby dolly plaid
  • een communicant
  • een ooroperatie
  • misschien een nieuwe hobby
  • naaien met mijn dochter

Tijd om een balans te maken lijkt me:
Aangezien er maar 2 mannennaaisels waren in 2016, was dit voornemen er geen met een al te hoge lat. In januari maakte ik 2 Billies met meer kleur dan die van 2016. Dat voornemen kon ik dus eigenlijk al afvinken op 4 januari.
Maar de eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat ik met meer in mijn hoofd zat voor de man dan enkel die 2 billies.
Toch liet het mannengerief enorm op zich wachten. Pas in september naaide ik weer wat voor de man. Ik sloot mijn jaar af met een Theo. Als het dan amper meer is dan vorig jaar, dan moet het ten minste beter zijn, dus die Theo was echt onmisbaar om dit voornemen schaamteloos af te vinken.
Ik klok af op een bescheiden aantal van 4 mannennaaisels:
2 Billies, een polo en een theohemd.


  • Lange termijn projecten
Onder 'lange termijn projecten' versta ik 2 dingen.
Enerzijds wil ik minder voor elk naaisel dat van onder mijn machine rolt, een blogbericht schrijven en meer streven naar totaalplaatjes die kloppen.
Niks mis met snel klaar naaisels (en dito blogberichten), maar het mag ook al eens over meer dan een zoveelste trui gaan.

Anderzijds wou ik ook meer naaien om het naaien zelf. Niet om gauw iets af te krijgen, maar naaien om iets perfect te krijgen. Iets waar geduld in steekt en liefde voor het naaien op zich.
Blij worden van perfecte paspelzakjes, goede pasvormen, uitgedokterde patternhacks en een perfecte gulp met aanpasbare tailleband:
Velen gaan eens goed met hun ogen rollen, maar sommigen gaan weten wat ik bedoel.

Het maakte dat niet meer alles werd geblogd en dat er vaker sets werden geblogd.

Dit voornemen was duidelijk zichtbaar bij de creaties voor de zoon. Ik eindig op nauwelijks meer creaties dan vorig jaar, 9 stuks in totaal, verdeeld over 5 blogposts.


  • Wol
Ik haakte begin 2017 een babydekentje op basis van de grote Dolly Plaid. Ik werkte andere tekeningen uit en schreef er een uitgebreide handleiding voor uit.
Als je nog op zoek bent naar een mooi zelfgemaakt babycadeautje, ... zo'n babydekentje is echt niet moeilijk en is veeeeeeeeeeel sneller klaar dan de grote Dolly plaid.
Ik verdien er zelf niets aan, behalve dan heel veel voldoening als ik foto krijg doorgestuurd van zo'n afgewerkt dekentje.


Helaas was het dat dan wel, wat wol betreft, op 1 enkele headband na (die mij niet zo mooi stond, maar mijn moeder gelukkig wel). Er werd zeer weinig gebreid of gehaakt in 2017 ondanks de voornemens.
Mission dus zeker niet accomplished. Misschien is het iets voor 2018.

  • Een communicant
Ik had dit jaar een communicant. En net zoals het jaar voordien voor de dochter, viel ook nu alles plots samen zo helemaal aan het eind, als alles af was. De kleren van mijn keizer waren voor mij de creaties waar ik het meest plezier aan gehad heb, van maakproces tot foto's maken, de dag zelf, en het 'doordraag-plezier'. Het was slow fashion op zijn best.


  • naaien met mijn dochter
dikke fail, no comment (of no patience of whatever)

Maar naaien vòòr de dochter deed ik wel.
Ik naaide 18 meisjesnaaisels in 2017. Tel daar nog wat ongeblogd gerief bij en ik kom zeker aan 20 kledingstukken. (en mijn god, wat is ze gegroeid)



Maar ik naaide eigenlijk toch vooral voor mezelf dit jaar.
Ik heb dit jaar echt ontdekt dat ik misschien nog het allerliefst voor mezelf naai. Dat heeft op zich niet zo veel met 'selfish' sewing te maken, maar echt met mijn eigen creativiteit en daar iets bruikbaars mee doen, voor mezelf. Ik vind het echt leuk om mijn eigen stijl te ontwikkelen, te leren wat bij me past (en wat zeker niet), kleuren zoeken, patronen aanpassen en alles zelf maken. Dat gaat dan verder dan naaien alleen.

16 naaisels voor mezelf met ook wat ongeblogd gerief




tot slot nog wat niet zo naai- of bloggerelateerd gezever:
  • Een ooroperatie
Lucky number 10, die anders uitdraaide dan aanvankelijk bedoeld (er werd geen BAHA geplaatst, al had ik daar het hele traject al voor doorlopen) en veel beter uitdraaide dan gedroomd (of hoe fabuleus geweldig fantastisch 'normaal' kan klinken).

  • een nieuwe hobby
Ik deed er vorig jaar in mijn jaaroverzicht zo geheimzinnig over dat ik nu niet meer weet waar ik het toen over had.  Soit,

Wat ik zeker niet bedoelde, was 'lopen', maar lopen is wel de nieuwe hobby van 2017.
Ik had vroeger al wel gelopen, zo met momenten, ken je het. Die momenten gaan dan even rap over dan ze beginnen.
Maar nu lijk ik het precies toch langer vol te houden. Ik loop ondertussen vlotjes 20km of meer.
En daar kruipt tijd in. En dus wordt er soms minder genaaid en meer gelopen. Maar dat past allemaal wel in mijn traagheidsprincipe (dat ik ook toepas in mijn lopen, haha)

Voor wie het interesseert: je kan me hier volgen op Strava



En wat 2018 zal brengen?
  • Nog Theo's en polo's voor de man. Die heeft de smaak te pakken en ik ook
  • Maar hopelijk nog andere mannengerief, een broek ofzo
  • En ja, meer gerief voor mezelf. Het is gewoon te leuk om voor mezelf te naaien (misschien moet ik toch maar eens investeren in een statiefje ofzo, in plaats van 2 stoelen, een emmer, een bloempot, de koffiepot etc... door de tuin te sleuren om toch maar foto's van mezelf te kunnen maken waar mijn beide handen op staan.)
  • De kindernaaisels volgen vanzelf hier. Daar heb ik geen speciale voornemens voor nodig. Maar misschien is er ook wel terug een communicantje, nu ik dat toch in de vingers heb? een meisje?
  • Orde in de stoffenchaos
  • SLOW FASHION! want dat vond ik dit jaar zo leuk, geen deadlines, niet snel snel, maar echt genieten van naaien zelf. Eigenlijk moet deze bovenaan staan.
  • Ik durf het niet meer zeggen, maar zet het er toch maar gauwkes bij: breien en borduren.
  • en als we het dan toch over straffe uitspraken hebben: Lopen, 1000km, alstublieft, I said it outloud! voor degenen die tot aan de onderkant van dit bericht zijn geraakt.

En dan wil ik nu nog efkes dikke merci zeggen aan mijn modellen die dat wel tof vinden dat ik kan naaien, maar niet zo tof dat ik blog, maar desondanks wel hun best doen om hun eigenste zelve te zijn op de foto's. Zonder hun zouden dat hier allemaal saaie flatlays zijn en ongeverfde witte muren met een houten kapstok, afgewisseld met wat selfies.

woensdag 27 december 2017

Thrinning Theo

Als ik 1 naaiproject mag uitroepen tot winnaar van mijn uitstelleritis in 2017, dan is het wel de Theo voor mijn man.
Aan stoffen voor een theo-hemd geen gebrek. Die had ik al liggen nog voor de lancering van de Theo voor mannen. Maar de drempel bleef toch erg hoog. Mijn man blijkt niet echt gewoon mooi in de matentabel van zonen09 te vallen. Om mooi passend zonen09-gerief te maken, zou ik dus 3 verschillende maten moeten laten samen vallen.


Begin dit jaar lukte dat nog niet helemaal, maar voor de birthday billies maakte dat niet zo heel veel uit. In september ging ik voor een 2de serieuze poging om een billie/theo-polo van de eerste keer op maat te maken. Ik heb toen wat zitten prutsen omdat ik startte met het billie-patroon om een theo-polo te maken, maar de maat, die zat wel perfect. En toen iemand me vertelde dat de polo eigenlijk moeilijker is dan de theo, waren alle mentale obstakels weg gewerkt.  
Het is dus even zoeken, maar dat is het dan wel waard.


Daar waar ik 2 jaar geleden nog heel bang was om te werken met tricot, leek het me nu net gemakkelijker om eerst een try-out te maken in tricot.
Met tricot kan je veel gemakkelijker aanpassen om de juiste maat te krijgen.
Bovendien is mijn man niet zo'n echte hemdenman. Een hemd in rekbare stof zit dan toch net iets comfortabeler dan een katoenen hemd, en is toch net iets gekleder dan een trui of t-shirt.  



Omdat ik de okeren stof al zo vaak gebruikte om te colorblocken, wilde ik, ondanks de perfecte match, toch iets anders zoeken. Ik vond blauwe tricot in exact hetzelfde blauw als de ondertoon van de hoofdstof. Mooi, maar net iets te weinig kleur.
En ach, kiezen is verliezen, dus ik koos niet. Het werd dus een hemd met hoekjes in oker én blauw op de rug, de kraag en het zakje.



Wat ik met de stofrestjes deed? dat lees je hier. Thrinning, als in twinning voor 3, dat moet immers kunnen in tijden van familiefeesten.



stof: drawing grijs blauw


Thrinning Issie en Billie met een hoekje af

Is het de kerstsfeer die me in twinning mood brengt? Of is het omdat er net nu in december nog hele mooie verwerkbare restjes zijn die twinning toelaten?

Het moet gezegd: stofbenodigdheden inschatten voor mannennaaisels, dat moet ik nog een beetje leren. En in tussentijd probeer ik aan 'het betere  restjesverwerking' te doen. Als dat dan een twinning- of zelfs thrinningresultaat oplevert, dan is dat een gepermitteerde bijkomstigheid.
De restjes komen van hier.


 
Voor Alexander maakte ik een Billie met een hoekje af. Of, het was de bedoeling om een Billie te maken met 1 hoekje af, voor en achteraan, maar ik knipte achteraan per ongeluk 2 hoekjes af. Het werd dus een Billie met een paar hoekjes af, en meer plaats om kleur toe te voegen. Helemaal Alexander dus.




Voor Helena's issietop was de restjesvoorraad van het mannenhemd al wat geslonken. Bovendien wilde Helena niet dat het oker duidelijk zichtbaar zou zijn op de trui zoals bij Alexander. Ik maakte daarom een blauwe issietop waarbij de stof van het theohemd in de ruffles werd verwerkt. Ik maakte dubbelzijdige ruffles waarbij voor de onderkant van de ruffles oker werd gebruikt. Op die manier is er aan Helena’s wens voldaan, maar heb ik toch mijn mooie colorblock. 





En all three together speciaal voor mij de koude in, zonder jas, natuurlijk, zo hoort dat in de winter, om toch dat beetje licht te pakken dat er gewoon niet is. Of wat een gezin van een bloggende vrouw lijden kan. Je zal wel verstaan, dat ik niet gewacht heb tot er eentje enigszins op iets trok.


stoffen:
drawing grijs blauw,
donker blauwe tricot
patronen:
billie van zonen09
issie top van sew pony

maandag 25 december 2017

pakjesavond: pillow twins

Weet je nog, vorig jaar? De Dolly Plaid? Bloggers for life?

Ik haakte toen 30 weken lang als absolute haakleek een deken om het daarna weg te geven. Als extraatje haakte ik er een kussen bij.
En toen de winnaar bekend was, en duidelijk werd dat de Dolly Plaid en het kussen echt weg zouden gaan, was mijn moeder een beetje teleurgesteld. Ze vond dat kussen zo mooi dat ik me voornam het voor haar bij gelegenheid nog eens over te doen.

Maar dan begon ik aan de Baby Dolly Plaid waar veel tijd in kroop. En na de Baby Dolly Plaid was de haakgoesting even weg. Mijn voornemen verdween wat naar de achtergrond.
Maar nu, in volle cadeautjestijd besloot ik om toch eens werk te maken van mijn voornemens van toen. 


Het kussen is gemaakt met een honingraatsteek. Dat is een tunische haaksteek. Tunisch haken gaat snel. Het is met een rare haaknaald en is super leuk om te doen. Zeer kidsproof trouwens.
Ik moest wel even naar filmpjes kijken op youtube, maar na 1 rij was ik weer helemaal mee. 
Ik besliste nauwelijks een dikke week voor pakjesavond dat ik kussens wilde maken voor mijn mama en ze zijn nog mooi op tijd af geraakt. Dat wil al veel zeggen.


Ik haakte dit kussen met 3 draden. Om de keurgradiënt te krijgen, verving ik telkens 1 draad door een nieuwe kleur, tot alle drie de draden in de nieuwe kleur zijn.


Dit heb je nodig:
- 2 bollen grijze wol (of een andere kleur die je als basis neemt), 1 bol munt groen, 1 bol petrol
(ik gebruikte fijne apilou van veritas omdat ik dat nog liggen had van mijn Dolly plaid, maar andere wol met een gelijkaardige dikte is vast ook goed)
- tunische haaknaald dikte 8mm
- stof voor de achterzijde van je kussen. ik gebruikte niet rekbare velvet.
- een kussen (40 op 65 cm)


In praktijk ging het ongeveer zo:
- 46 steken per rij
- 20 rijen met 3 grijze draden
- 3 rijen met 2 grijze draden en 1 munt groene draad
- 2 rijen met 1 grijze draad en 2 munt groene draden
- 5 rijen met 3 munt groene draden,
- 3 rijen met 2 munt groene draden en 1 petrol draad
- 2 rijen met 1 munt groene draad en 2 petrolkleurige draden
- 6 rijen met 3 petrolkleurige draden.

Van grijs naar het licht munt groen gebeurt heel geleidelijk. Maar omdat petrol donkerder uitvalt, komt die overgang ook iets harder aan. Daarom koos ik er voor om de achterzijde van de kussens in een donkere kleur te maken. Zo komen de kleuren toch mooi samen.
Ik naaide mijn gehaakt lapje eerst op de (niet rekbare) velvet stof van 40cm op 50cm. Hiervoor moet ik dan het gehaakte lapje wat uitrekken.
De achterzijde van de kussens bestaan uit 2 delen die ver overlappen (1 keer 40cm op 50cm, maar een ruime boord omgevouwen en 1 keer 40cm op 25 cm met ook een ruime boord omgevouwen en vast gestikt.)
Vervolgens naaide ik voor en achterkant van de kussens gewoon aan elkaar. Er zit een kussen in van 40cm op 65cm. Hierdoor heb je mooi gevulde kussens. Omdat de kussens achteraan toch wat open stonden, bevestigde ik nog 2 drukknopen om het geheel wat mooi toe te houden.




Ik heb de kussen maar gauw ingepakt, want anders waren ze al te rap aangeslagen door de kroost.

Bloglovin

Instagram Follow