vrijdag 19 juni 2020

Ida Betsy and the wedding bells

Ida and Betsy and the Wedding bells 👰
Het is maar een grapje 😂
Maar het had gekund.

Zeker als je weet dat onze echte huwelijksfoto's effectief op 200m van dat veld werden genomen en ook de feestzaal op slechts 100 meter (de andere kant uit) van dat veld gelegen is. Het was dan wel herfst, maar ook een vergelijkbare 25°C.

(en ja, dat is een beest aan mijn rug, maar geen idee welk beest, maar ik vind de foto wel mooi)

Ik kocht ooit 3 meter crèmekleurige crêpe, zomaar, zonder echt een concreet plan. Maar ik vond de stof zo mooi. Ik bleef er telkens weer naartoe gaan, mijn brein op volle toeren aan het draaien wat ik er mee zou doen dan. Omdat ik daar niet helemaal uit geraakte, maar de rol met stof niet kon loslaten, kocht ik dan maar zeker genoeg om zeker te zijn dat ik die vage plannen kon realiseren als het er ooit van ging komen.
En toen kwamen bij de preview van Fibre Mood 10  Betsy en Ida voorbij. Ja, daar moest ik dan ineens niet meer over nadenken. Dat zag ik zo voor mij. In volle quarantaine dacht ik er een strand bij, uitgestrekte lavendelvelden of zonnebloemen, ... ZOMER dus.

Aan de Ida veranderde ik niet.
Dat was gewoon perfect zo. Een heel snel klaar project zonder al te veel tierlantijntjes. Ik maakte wel een maatje kleiner dan ik gewoonlijk maak, omdat de ervaring leert dat dergelijke tops (Lauren is er nog zo eentje) al eens wat te los uitvallen, dat het zijn elegantie wat verliest. Deze top, ik zeg het je, gaat zeer weinig de binnenkant van mijn kleerkast zien. Die past gewoon overal bij.



Aan Betsy veranderde ik wel wat. Ik bepaalde eerst hoe lang ik de rok achteraan wilde hebben en keek dan hoe hoog de rok vooraan kwam.
Omdat het hoogste deel van de rok vooraan uitkwam op het dikste van mijn kuiten, tekende ik de boog vooraan iets minder scherp af (een goeie 5cm lager). Daardoor heb je minder dat asymmetrische effect, maar dat is natuurlijk een keuze, of je dat net wel of net iets minder wil.




Aan de taille naaide ik de elastiek nog eens door. Niets irritanter dan een draaiende elastiek in de was.
Ik weet het, weides waren super populair bij de linkparty om Fibre Mood 10 te lanceren, maar die weides staan dan ook gewoon bijzonder mooi momenteel.
En hoe idyllisch het er ook uitziet, check je wel even op teken als je door en weide bent gewandeld? Better safe than sorry.







Benieuwd naar de andere creaties uit Fibre Mood 10? check ze zeker even hier
Er staan werkelijk pareltjes in.

Patronen:

Stof:
maar een live bezoek aan de bakstenen winkel is echt een aanrader. Hier kan je de openingsmomenten volgen en je kan altijd met een groepje een afspraak maken. Dan openen ze speciaal voor jullie.


woensdag 3 juni 2020

citroentjes en strepen

Op naaiweekend wist ik een klein lapje cintroentjes op de kop te tikken. Ik wist toen ook al wel dat het lapje stof te klein was, te klein om er een T-shirt uit te krijgen alleszins, maar te mooi om niet te laten liggen.

Toen ik begon te tekenen, kwam ik vrij snel uit op iets wat leek op een patroon dat ik ergens ooit, lang geleden in een ottobre meen gezien te hebben. Het is een patroon voor een onderlijfje, maar misschien kon ik er wel van vertrkken. 
En jawel, in Ottobre 6/2013 vond ik het ideale patroon om mee te spelen. Het enige wat ik veranderde aan het patroon, was dat ik het onderste gedeelte iets losser maakte, met een klein fronsje.


Voor de short werkte ik opnieuw met de TinTin van Iris May.
Ik maakte een paspel om de zakjes af te werken en doorstikte de elastiek. Hierdoor gaat die elastiek niet draaien na de eerste wasbeurt, want niets zo irritant dan draaiende elsatieken.
Ik rek daarvoor de elastiek volledig uit bij het stikken en gebruik gewoon een rechte steek. Het is een beetje een evenwicht zoeken tussen de elastiek uitrekken (met 1 T) en niet trekken, maar meegeven onder je naaimachine. Waarschijnlijk is het nog beter om een zigzagsteekje te gebruiken, maar ik ben ook maar autodidact. Ik doe ook maar wat.
Veel anders valt er niet over te vertellen
TinTin = snel-klaar-gerief, punt










woensdag 27 mei 2020

Theo met zipper

Een hemdje met een rits, dat zat dus al een eeuwigheid in mijn hoofd, om 'eens' te maken. Maar 'eens' is altijd een nogal ruim begrip geweest als het op naaien aankomt.

Dat hemdje met een rits was ook al een hele tijd vrij concreet dus stof, rits, patroon, ... dat lag allemaal gewoon te wachten tot de schop onder de kont kwam.
De schop onder de kond kwam er onder de vorm van puppyoogjes van mijn zoon. "Wanneer maak je nu nog eens iets voor mij eigenlijk?"



Ik had een klein stukje GO BANANA-stof van See You at Six liggen. Dat lapje wordt ook niet groter met de tijd. Het gaat traag, maar de zoon daarentegen, groeit wel. Veel langer kon ik dus ook niet blijven wachten om het hemdje te maken. Anders zou ik het er gewoon niet meer uit krijgen.

Ik gebruikte de Theo van Zonen09 als basispatroon. Dat patroon ken ik goed genoeg om te weten hoe ik dat moet aanpassen om er een rits in te krijgen en de kraag aan te passen (ombuigen en "inronden") om zonder staander te kunnen werken.

Als beleg aan de rits gebruikte ik rechte stroken van 4cm breed. (Ik probeerde het eerst zonder beleg, maar dat was geen optie omdat de rist dan zou schuren)
Het zakje werd, net zoals de mouwen, afgewerkt met boordstof. De rugpas werd niet dubbel genomen.





Ik heb dit zo lang uitgesteld omdat ik niet zo goed wist hoe ik de patroon-aanpassingen moest aanpakken, maar eigenlijk was die twijfel voor niets nodig.
Alexander houdt niet zo van knopen en vindt de rits geweldig. En ik vind een rits minder werk.
Win-win.
De kans is dus groot dat er nog zipper-theo's zullen volgen, nu ik weet hoe het moet.


Coronatijden doen hem soms tegen muren op lopen. Beetje veel energie dat er soms uit moet.


De puppy-oogjes:

 



dinsdag 26 mei 2020

plissérok

Een maxirok, dat is de zelfkanten aan elkaar naaien, eventueel rimpelen, elastiek er aan en klaar.
Voor plissé is dat eigenlijk niet anders, al zijn het daar niet de zelfkanten die je aan elkaar naait, omdat de oriëntatie van de plooien anders is. En misschien is er ook wat vrees voor de afwerking van die onderkant.
Hier bleef de stof vooral liggen omdat ik er aanvankelijk een maxi-(hemd)-jurk (bovenkant niet geplooid, onderkant wel geplooid) mee wilde maken en ik maar geen geschikt patroon vond om van te vertrekken. Soit, soms kan een mens het zichzelf moeilijker maken dan nodig. Die hemdjurk komt er dan nog wel eens van in een ander tijdperk.




Ik nam voor deze plisséerok een lengte van 91cm (ik ben 1m63). Voor de breedte nam ik 1m40, waarbij de stof helemaal uitgerokken is. Dat is een stofbreedte, zou je denken, maar plissé-plooien lopen dwars, niet in de lengte. De zelfkant is dus aan de onderkant van de rok en niet aan de zijkanten.

Voor de bovenzijde van de rok naaide ik eerst de plooitjes vast. Zo kunnen die later al niet meer de verkeerde kant uit.
Daarna naaide ik de zijnaad toe.
Omdat de omtrek van het rokdeel, met vastgestikte plooien nog steeds te breed was om aan een tailleband of elastiek te naaien, rimpelde ik het geheel een beetje tot ik dezelfde breedte had als de tailleband. Ik overlockte de bovenzijde van het rokdeel om het geheel wat samen te 'persen' en wat netter af te werken.

Voor de tailleband gebruikte ik een zachte, stevige, brede elastiek van 4cm breed.
De omtrek van mijn tailleband is 70cm, maar dan kan je perfect aanpassen naar wat jij aangenaam vindt natuurlijk. Ik kan mij bij 70cm nog gerust wat overeten zonder dat het onaangenaam wordt, haha, zeer belangrijk, niewaar.
Ik naaide het rokdeel met een rekbare steek in de elastiek.


In principe heb je dan al je plissérok. De zelfkant zit immers aan de onderkant. De zelfkant is doorgaans recht en rafelt niet en kan dus perfect onafgewerkt gelaten worden.

Maar ik heb toch liever een afgewerkte onderkant.
Voor ik daar aan begon, testte ik mijn mogelijkheden eerst even uit op een klein testlapje. Je wil niet voorhebben dat het minder mooi wordt door de afwerking terwijl die afwerking niet persé noodzakelijk is.
Ik werkte de onderkant af met een rolzoom. Omdat de stof hierbij plat wordt geduwd, verdwijnt ook een beetje het plissé-effect. Daarom moest ik na het overlocken, elk plooitje weer in zijn plooi strijken. Dat lijkt massa's werk, maar valt best mee. Je moet gewoon elk plooitje vast zetten met een naaldje, goed strijken, een beetje stijfsel bij spuiten, nog eens strijken, naaldjes weg, en klaar.
(Ik zeg het, dat moet je uittesten, want niet elke plissé kan zo intensief ingestreken worden, maar ook niet elke plissé verliest zijn plooi onder de druk van een overlockmachine)


Deze rok was eigenijk bedoeld om een jurk te worden en dan ook liefst tegen het begin van de winter ofzo. Maar goed, dat draaide duidelijk net iets anders uit. Een slets er onder in plaats van winterlaarsjes en een topje in plaats van een dikke wollige trui en deze rok kan ook in warmere seizoenen dienst doen.
Deze kan gerust bij op het lijstje van luie wijven naaisels.





Patroon: euh, tja, zijkanten toenaaien, rimpelen, elastiek er aan en klaar
Stof: Stoffenverkoop Geel

dinsdag 19 mei 2020

Cory en TinTin

Als je alle stofjes uit je voorraad haalt, sorteert op soort, weg doet wat je niet meer gebruikt, mooi plooit en terug in de kast steekt, dan liggen de oudste stofjes vanboven.

En zo gebeurde het dat de grijs-geel en groen-turquoise gestreepte tricots helemaal bovenaan lagen bij de tricots voor de kinderen. Ik heb de stofjes al een hele tijd, maar op streepjes staan geen vervaldatum.



De Cory uit Fibre Mood roept om streepjes. En ik was toe aan gemakkelijke snel klaar projectjes, dus ja, 1 en 1 is twee dan hè. En 2 Cory's maakte ik.


Ik had kunnen colorblocken met die zakken en ik heb dat overwogen. Maar naar combinatiemogelijkheden, leek het me leuker om in dezelfde kleuren te blijven, maar dan meer te spelen met de oriëntatie van de streepjes. Ik draaide de zakjes over een hoek van 45° zodat je schuine strepen krijgt om het geheel toch wat te breken.



De colorblock bewaarde voor de binnenkant.

Ik had nog een restje liggen van die mooie Diamont Jaquard waar ik de Norma Blouse mee maakte. Dat lapje was als bij wonder net groot genoeg om er nog een Tin Tin shortje uit te krijgen.
Ik maakte de pijpen iets breder en voegde vooraan 2 plooitjes toe. verder hoort zo'n Tin Tin ok vooral bij de snel-klaar-projecten en is easy to wear voor de tienerdochter.




woensdag 6 mei 2020

Coronachallenge: Helena leert naaien

Ik weet niet hoe jullie het doen, die combi werken en kinderen die moeten leren of vrij zijn in de namiddag, het huishouden, tijdrovende hobby's, ...
Ik ervaar dat alleszins als redelijk pittig en ik heb dan nog eens kinderen die zich 'in stilte bezig houden'.

Om ervoor te zorgen dat ze toch iets te doen hebben, heb ik de zoon aan het programmeren gezet en de dochter aan mijn naaimachine. Eerst werden alle steken uitgeprobeerd, dan werd er rechtdoor genaaid, biaislint werd toe genaaid, mondmaskertjes in elkaar gestoken, ...


En toen was ze klaar om haar eerste echte kledingstuk in elkaar te zetten. Niets ingewikkeld, gewoon een zeer eenvoudig rokje met elastiek in de tailleband.


Voor het rokdeel gebruikten we de volledige stofbreedte.
Voor de tailleband (van 4cm breed x2 + 2cm naadwaarde) gebruikten we de omtrek aan de billen plus een beetje reserve (plus 2cm naadwaarde).
Ik deed het strijkwerk en de uitleg. Zij deed het stikwerk (rimpelen, vastspelden en naaien).
Enkel het vastzetten van de elastiek in de helft van de tailleband, deed ik. Niets irritanter dan een elastiek die na de eerste wasbeurt compleet gedraaid zit. Ik doe het dus altijd zo, maar er is net iets meer feeling voor nodig om dat evenwicht te vinden tussen de elastiek uitrekken en de tailleband meegeven onder je naaimachine zonder tegen te trekken. Die feeling moet Helena nog wat leren. One thing at a time.



Voor het bloesje gebruikten we het patroon Deedee uit Garderobe van Straight Grain.
Ik had maar net genoeg om uit dit prachtige lapje stof een Deedee te krijgen, dus ik nam geen risico en maakte deze wel zelf. Maar het patroon voor de Deedee is op zich zo eenvoudig, dat ik Helena er zeker nog wel zal laten maken uit stofjes die een grotere foutenmarge toelaten. Het is echt een ideaal beginnerspatroontje.









vrijdag 17 april 2020

linkparty 13: Norma

Corona of niet,
de nieuwe Fibre Mood ligt sinds woensdag in de betere krantenwinkel en kan je ook wel online vinden bij de betere stoffenwinkels.



Ik kreeg al vast een preview en ging helemaal overstag voor de Norma Blouse, want wow, daar kijk je toch even voor om, niet? Die opvallende mouwen, maar verder wel heel eenvoudig. Ik hou wel van dat contrast in het patroon.








Ik had de zachte romantische stijl van Bellerose in mijn achterhoofd voor deze blouse, dus ik zocht een heel soepel stofje in een zachte kleur.
Met een stijver stofje loop je immers het gevaar dat de mouwen al gauw te bombastisch gaan worden en dat wou ik wel echt vermijden.


Ik koos een viscose uit van Atelier Brunette met bijhorende knoopjes. Op zoek gaan naar knoopjes, is in deze tijdens immers geen evidentie. En als ik dan toch stof bestelde voor mezelf, koos ik ook een mooie blauwe tencel uit van MeetMilk voor de dochter.


De kleur van de tencel bleek echter exact de kleur van mijn ogen, blauw noch grijs, waardoor de tencel van MeetMilk me gewoon heel erg mooi stond en dat kon ik niet negeren.


Voor de knoopjes moest ik dan wel op zoek en omdat je in deze tijden niet zomaar naar een winkel kan hollen, ging ik eerst graven in mijn grote pot met oude knopen. Daar lijken geen 2 dezelfde knopen in te zitten, maar je weet maar nooit hè. Tot mijn grote verbazing vond ik kleine oude parelmoeren knoopjes, die van kleur wisselen als de zon er wat op schijnt:
blauw noch grijs en soms een beetje groen
Helemaal perfect! Beter zou ik nergens kunnen vinden.




De Norma Blouse is een cropped hemdje. Omdat ik liever niet met de buik (net) bloot loop, verlengde ik de blouse met 4cm.
Als het meer gaat verlengen, moet je rekening houden met het feit dat je hemdje ook wat lager op je heupen komt en ga je naar onderen toe ook iets moeten verbreden.






De blouse is in een effen stof, dus je zou denken, dat past werkelijk bij alles. Helaas viel dat toch een beetje tegen. Omdat het zo ondefinieerbaar blauw noch grijs is, lijkt ze enkel op lichte jeans te passen. En dat is net zo'n kleur dat ik niet zo rijkelijk op voorraad heb. Maar goed, ik kreeg mezelf nog net in die smalle jeansrok gehesen.
Dat worden een paar chipskes minder en een kilometertje verder in het vervolg en dat komt wel goed



En als dat plan toch niet lukt, dan houd ik het op die dolores rok, die ik vorig jaar maakte.



Gezegend met een mooie achtertuin










Patroon: Norma
Stof: Light Diamond Jacquard, Meetmilk, gekocht bij Piekewieke











Bloglovin

Instagram Follow