zaterdag 11 januari 2020

make nine 2020

Soms gaat alles zo snel. 
Je ziet een super mooi patroontje in een nieuwe editie van de Fibre Mood, of je zoon zeurt al een tijdje om een kaptrui, maar voor je het weet is het zomer en heeft hij geen kaptrui vandoen en is die nieuwe editie al oud nieuws en zo vervliegen ook je ideeën naar de achtergrond. 

Dus geen make nine met volledig ondergestofte patroontjes of stofjes. De stofjes en patroontjes zijn nog redelijk recent, maar wat is recent in een wereldje waar het voor mij soms nogal te snel durft gaan. 


De stofjes:


1. regenboogkleurig stofje met glitterdraad en tijgertjes, Stoffenverkoop Geel
2. roestkleurige viscosetricot, Stoff.be
3. mosterd gele katoen, Nostex Hasselt
4. zwarte tencel, Stoffenschuur
5. groen ribfluweel, Lizzy L'oiseau
6. viscose, Lizzy Loiseau
7. structuurtricot Hugo-shirt
8. mountains, orion blue, See You at Six
9. bordeaux cupro, Meetmilk, Stof op Zolder


de patroontjes: 


1. Een Thea-jurk, Zonen09
2. Een jas, niet noodzakelijk een lange, ik wil dat nog even open houden
3. Een zonen-broek
4. Jurk-hoodie voor tieners
5. Farah, Veritas
6. Plisséjurk
7. Solis, Sofilantjes
8. Arlette nr3, Fibre Mood
9. satijnen klokrok

jaaroverzicht 2019

Eind 2018 wist ik veel nog niet, maar wel al dat ik mezelf niet al te veel naaiplannen kon opleggen omdat op dat ogenblik mijn loopplannen het voortouw namen.

Mijn voornemens voor 2019:
  • Ik durf weinig voorspellen, dus op naaivlak wil ik vooral blijven doen wat ik graag doe.
    • naaien voor een tiener
    • naaien voor mijn man
    • meer naaien voor de zoon
    • naaien voor mezelf zoals de goesting het ingeeft en niet anders.
  • Ik wil al heel lang ook eens een echt mooie tas maken. Dus ik zet dit er gewoon bij. De workshop staat eigenlijk al ingepland. Zonder workshop gaat het er anders nooit van komen.
  • En lopen, ja, daar zijn de doelen wat concreter.
    • blessure vrij lopen. Dat heb je misschien niet volledig in de hand, maar het deel dat je wel in de hand hebt, dat heeft zelfzorg, daar zit wel wat verbetermarge op.
    • mijn marathontijd verscherpen of 2000 km lopen op 1 jaar tijd, zie ik niet als doel op zich. Het zal misschien een logisch gevolg zijn op mijn 2 doelen die ik wel durf stellen:
      • 10 miles samen met mijn man lopen aan 5 min/km (12km/u)
      • een trail +40 km. Ik denk dan aan 50km bijvoorbeeld. Maar ik heb nog geen concrete trail voor ogen
En eigenlijk heb ik mijn naaiplannen ook wel uitgevoerd zoals ik het me had voorgenomen: naaien zoals de zin het me ingeeft, meer voor de zoon naaien, een tas, ...
Alleen de man bleef een beetje in de kou staan met één enkele Theo Polo en veel goede voornemens in mijn hoofd. Ik blijf dat evenwicht tussen creativiteit en gerieflijkeheid bij volwassen mannen erg moeilijk vinden.

Voor mezelf
Naaien zoals de zin het me ingeeft, wil voor ij zeggen dat er vooral veel voor mezelf genaaid werd.
Als ik door de selfish sewing projecten scroll, vallen mij de talrijke Fibre Mood creaties op die ook effectief zeer vaak uit mijn kast komen.
De teller staat op 15 geblogde stuks met daarnaast nog een resum ongeblogd materiaal.


Voor de zoon
ging ik er wel op vooruit ten opzichte van 2018. Ik maakte zowaar 2 pyjama's voor hem, een mouwloos vestje en een sweater, een Billie T-shirt en een short en daarnaast bleven er een aantal stuks ongeblogd. Een deel ervan ga je misschien nog wel zien verschijnen hier.

Voor de dochter
De dochter was zoals altijd op vlak van naaien, beter bedeeld dan de zoon.
Van een zwierig klaprozen jurkje tot een stoere Roccodress,
Het gerieflijke van een sweater en wat pyjama's,
van een pittig ribfluwelen minirokje tot een sierlijke maxijurk
En dat allemaal volledig tienerproof en na overleg met de desbetreffende tiener. Heerlijk, dat proces😉



Lopen in 2019:
Ik had voor 2019 veel wilde plannen. Ik wilde sneller lopen en langer lopen. Ik had een mooie eerste marathon gelopen en voelde dat daar nog heel veel groeimarge op zat, zowel in snelheid als in afstand. Een eerste ultra dus en een sterke tijd voor een halve marathon, daar droomde ik van.

Maar wist ik veel in december 2018, wat me te wachten stond
2019 werd het jaar dat ik eindelijk tijd nam om geblesseerd te zijn. Het werd een jaar van, letterlijk en figuurlijk, (her)oriëntatie op sportief vlak.
Door een knieblessure, die nooit helemaal zal herstellen, moest ik eerst volledig stoppen met lopen. Dan ging ik maar wandelen en daarna ook wat fietsen.  Het zijn helaas alletwee sporten waar ontzettend veel tijd in kruipt. Dus ik kreeg/krijg er niet helemaal mijn sportief ei in kwijt.
Pas in oktober ging ik terug voorzichtig wat lopen. Ik deed mee aan Sart2Trail en leerde er super toffe mensen kennen. We lopen nog steeds samen, al is de lessenreeks ondertussen beëindigd.
En ondertussen is het hele gezin ook helemaal gebeten door het oriëntatielopen.

The Art of Getting Lost, dat dekt dus helemaal de lading. Ik heb die kunst nog niet helemaal onder de knie. Ik kan anders al wel heel goed verloren lopen, maar ik kan mij nog niet zo goed herpakken.


Voor 2019 is het dus samengevat:
  • Blessurevrij lopen: fail, maar dat heeft niet gelegen aan het gebrek aan zelfzorg want
  • Zelfzorg, dat is wel gelukt, maar wat ik in 2018 nog niet wist (maar wel vreesde) en ook voor onmogelijk hield, was dat zelfzorg betekende dat ik lopen eerst volledig moest los laten en dat ik mijn loopdromen helemaal anders moest gaan definiëren, en dat dat niet gelijk staat aan falen, maar dat het gelijk staat aan groeien. 
  • 10 miles aan 12km/u: ik denk niet dat ik na mijn looppauze nog 10 miles of 16km heb gelopen, laat staan aan een voor mij ongezien tempo van 5min/km. Dromen veranderen, zo hard.
  • Een trail +40 km --> De Boslandtrail
    Ondanks alle blessureleed ging ik toch voor deze droom. Ik schakelde in de zomermaanden volledig over van lopen naar wandelen. Soms was de verleiding groot om er tijdens die wandelingen wat looppasjes tussen te zwieren, maar het bleef bij wandelen. Ik moest en zou de kunst van traagheid leren, The art of slowing down.
    Vroeg op staan en de zon zien opkomen,
    veel solo-tijd, veeeeeeeel tijd,
    prachtige natuur,
    stilte,
    respect voor mijn lijf,
    liefde voor de natuur, ...
    Met als doel, die wandeling van 50 km door Limburgs natuurgebied, de Boslandtrail.
    En nee, dat is niet lopen, dat is niet hetzelfde, dat is zeer zeker niet hetzelfde, maar het is dus ook zeker niet minder.
    En de mindgame die zich in mijn hoofd afspeelde tijdens deze tocht was verrassend genoeg bijna identiek aan die van tijdens de marathon, met ja, ook op het einde, in de laatste 7 kilometers een ongelooflijk gevoel van onoverwinnelijkheid.


donderdag 26 december 2019

De Rocco sweaterdress een beetje anders

Naaien voor 10'ers blijft altijd een beetje een uitdaging. Zelfs kopen voor 10'ers is een uitdaging. Maar zo soms slaag je de bal wel helemaal juist, zoals die keer met de sweaterjurk met ritssluiting van Sissy Boy.

Omdat ik nergens een patroon vond om zo'n sweaterjurk na te maken, besloot ik om het zelf te tekenen, vertrekkende van de Rocco van Zonen09.


Voor de stof koos ik voor een French Terry van Atelier Brunette van een hele poos geleden, gecombineerd met een okergele Nicky velours. Beide stofjes, maar ook de rits, komen van De Stoffenschuur.


Voor de foto's trokken we tussen de last minute kerstboodschappen door naar het skate park, weliswaar zonder  skateboard, want zo hard had ik het allemaal niet gepland.










woensdag 18 december 2019

Wear pajamas all day

De eerste zondag na Sinterklaas wordt hier klassiek pyjamadag gehouden door de kindjes.
Dan wordt er een hele dag gespeeld met wat de Sint hen bracht, een filmpje gekeken, zetelhangen, ... luieren dus. De beste inleiding tot een periode van gezelligheid in huis.


Ik maakte net daarvoor 2 pyjama's. Eigenlijk waren ze allebei bedoeld voor Alexander, maar de eerste viel zo groot uit dat hij nog comfortabel bleek te zitten voor Helena.

Voor die eerste pyjama gebruikte ik de luxueuze diep donker groene nicky velours van Froy&Dind van bij de Stoffenschuur. Je zou denken dan die stof haast 'te goed' is om er een pyjama mee te maken, maar hier zijn de kindjes altijd zo blij met zelf gemaakte pyjama's, dat het soms al eens wat luxueuzer mag.
Een reden te meer om wat vaker pyjamadagjes te houden zeker?


Voor het patroon viel ik terug op de Wolf van Zonen09. Als iets goed is, moet je dat vooral niet veranderen. Ik was dan ook heel blij toen ik ontdekte dat het patroon uitgebreid werd naar tienermaten.
In de broek naaide ik Jacob-broekjes-gewijs een plooitje voor- en achteraan en ik voorzag de trui van schouderlapjes voor de cape. De kinderen zijn dan wel 10 en 9 jaar, maar die cape blijft toch erg geliefd.





De 2de pyjama maakte ik dan een maatje kleiner. Ik liet de plooitjes in de broek en de schouderlapjes in de trui achterwege. Rechttoe rechtaan, slaapgerief, uit een soldenkoopje bij Veritas, met gepaste boordstof van bij Lizzy Loiseau. Dat zit razendsnel in elkaar. Ik had nog ergens glow in the dark flexfolie liggen (zoals bij de pyjama's van Woody hé). Ik maakte een lichtgevend bliksemschichtje als klein extraatje. 




De dochter blij,
De zoon blij
Klaar

Wat niet kon gezegd worden van de grote vrachtwagen van Alexander. Hij had er 3 dagen en evenveel paniekaanvallen voor nodig om de lego-technics truck in elkaar te steken.






dinsdag 26 november 2019

Thea I

Thea I,

want Thea II, III, IV, V, … komen er zeker nog aan.


Thea:
zusje van Theo
dameshemd
zonder gepruts van een kraag
maar wel een mooie hals, ook zonder die kraag.






Die Thea dus,
stond al even op mijn naailijstje. En overal waar ik een 'Thea-stofje' tegenkwam, belandde dat in mijn winkelmand. Het lijstje aan Thea's in mijn hoofd is dus al behoorlijk lang.


Een onverwacht en ongepland naaiweekend was dan ook de uitgelezen kans om eindelijk werk te maken van Thea.
Voor een eerste Thea koos ik voor een prachtige smaragdgroene glanzende viscose, zo ongeveer een schoonste groen dat er bestaat. Hoewel de stof heel vloeiend is, viel de verwerking verrassend goed mee. Het maakproces was dan ook puur genieten.
Dit is wat ik zo leuk vind aan naaien, dit soort precisiewerk, maar ook werk dat je ziet vooruit gaan. Met een handleiding die zo prettig is om te volgen en de ingewikkeldere stappen beginnersproof maakt, maakt dat de Thea gewoon al weer een grote hit is van Zonen 09.









Ik paste aan het patroon zelf niets aan. Voor de maat volgde ik de matentabel (met voorrang aan borst- en heupomtrek) en voor mij en met deze stof kwam dat precies uit.
De onderrand van het hemd kwam bij mij heel laag, tot ver onder mijn achterwerk. Omdat ik mijn hemden altijd in mijn broek draag en een gebogen lijn moeilijker is om af te werken, koos ik dan ook om de onderrand recht te knippen. 



Als je de (hemd)jurkversie zou maken, zal een gebogen onderrand vast wel mooier zijn, maar dat is voor een andere keer, voor Thea III of IV.


Voor nu ga ik vooral nog een beetje genieten van die eerste Thea. En of ik daar content mee ben.

Thea gecombineerd met de groene Billie uit Fibre Mood 6
Stof:
Stoff.be Geel

Patroon:




woensdag 20 november 2019

Linkparty 11: Benita Broek en Lauren Top

Het is weer zover, de nieuwe Fibre Mood ligt in de rekken.
En wat voor één! Mijn to sew- lijstje werd al weer een pak langer.



Deze keer kon "weinig tijd" echt niet tellen als excuus om niet deel te nemen aan de linkparty. Toch zeker niet als je voor de Benita broek ging.
De Benita broek mag gerust aan het lijstje van Luie Wijven Naaisels toegevoegd worden, want de broek was echt waar, van printen, knippen en plakken tot de boord van de boord omnaaien en een laatste strijkske, klaar op 3u en dat is nog ruim gerekend.




Ik maakte de Benita in mijn gebruikelijke maat. Ik verbreedde de pijpen naar onderen toe om een losser en 'vloeiender' effect te hebben.
Voor de stof dook ik in mijn stoffenkast en ik vond er de roestkleurige viscose-crêpe die aanvankelijk bedoeld was voor de Miyu.



  

Voor de gelegenheid maakte ik er nog een groter Luie Wijven Naaisel dan de Benita, namelijk de Lauren top uit Fibre Mood 3.
Die top maakte ik ondertussen al 4 keer. Die geraken om beurten nauwelijks in mijn kleerkast. Ze roteren gewoon van was tot wasdraad weer in de was.





Benieuwd wat andere blogsters uit de nieuwe Fibre Mood maakten? ga dan zeker hier eens kijken. Er zitten echt weer pareltjes van patronen bij.


Patronen:
Benita, Fibre Mood 7
Lauren, Fibre Mood 3

Stoffen:
Stoffenschuur
The Fabric Sales

















maandag 28 oktober 2019

Stik Belgique: de kleren maken de man

 


In oktober wordt er hier klassiek altijd genaaid voor de man. Het jaar is dan bijna om. Normaal ga ik dan ook een heel weekend op naaiweekend, en dan kom ik tot de vaststelling dat ik eigenlijk nog niets voor de man maakte, terwijl die vraag er wel is. Dan kan ik niet met lege handen van een naaiweekend terug komen, toch?
Dat naaiweekend ging uiteindelijk niet door, maar de naaiplannen waren er hoe dan ook al.


Een ander terugkerend fenomeen in oktober is Stik Belgique. Ik blijf dat een schitterend concept vinden, ooit gelanceerd door Marjolein en ijverig voortgezet door Sonja van Sewing à la carte. Bedankt hiervoor Sonja.


Maar goed, iets voor de man dus, en iets Belgisch.
Mijn man houdt wel van die Theo hemden in rekbare stoffen. Ze dragen als T-shirts, maar zijn toch iets gekleder. Als het aan hem lag, werden die in bandwerk gemaakt. En hoe dankbaar zo'n theohemd dan ook wordt onthaald, ik vind het niet echt een project dat zich leent voor bandwerk, haha. Wat denken jullie?




Het stofje dat ik voor hem kocht is een dikkere rekbare stof met reliëf. Ik vond de stof eigenlijk wat  te dik om er een hemd mee te maken. Ik besloot om er een Theo-polo mee te maken.

Voor de Theo-polo vertrek je van het patroon voor het Theo-hemd. Van dat patroon werd één keer de goede maat bepaald en sindsdien durf ik daar niets meer aan te wijzigen (al viel het model ondertussen wel al 8kg af).
Ik heb alleen maar het patroon op de stof te leggen, knippen en ik ben vertrokken. Dat bespaart me veel op het minst leuke deel van naaien, patronen overnemen. Dat is dan wel het voordeel aan dergelijke patronen en naaien voor mannen.


Op de rug werkte ik net zoals bij de hemd-versies met figuurnaden omdat mijn man blijkbaar gezegend is met vrij brede schouders in verhouding met de rest van zijn lichaam. De mouwen versmalde ik een beetje en werkte ik gewoon af zoals bij longsleeves, zonder boord.




Ondanks de hoekjes op de rugpas en het borstzakje en de lichter blauwe onderslag en kraagboord, heb ik waarschijnlijk gewoon echt op safe gespeeld en het resultaat is dan ook een beetje saai. Ik geef dat toe.



 


Ik ben mij er van bewust dat het niet mijn meest creatieve uitspatting is geworden, maar ik ben er wel tevreden van op zich. En ik vind het ook zo verdomd moeilijk, voor een man naaien, de juiste stof vinden, de juiste pasmaat, ...
Dat evenwicht tussen creativiteit en niet te zot is bij mijn man een uiterst dunne lijn. Als je daar over gaat, wordt het bewuste kledingstuk, hoe mooi gemaakt ook, niet gedragen. (deze en zeker deze zijn daar het perfecte voorbeeld van)
Dus ik sta helemaal open voor jullie tips om het volgende keer toch net iets sprankelender te maken.

  • Maken jullie wel eens wat voor jullie man? en gaat hij dan helemaal mee in je creatieve avonturen, of is er bij jullie ook die dunne lijn? 
  • Waar lopen jullie dan tegenaan? 
  • Waar vinden jullie de leukste mannenstofjes? Kiest jullie man die dan zelf of heb je carte blanche? en is dat dan echt carte blanche? 
  • Wat is jullie favoriete mannenpatroon? 
  • Waagden jullie je al eens aan een broek? 


Patroon: Theo Polo


benieuwd naar de andere Stik Belgique creaties?


Sewing à la Carte, Girls in Uniform, Just Delphine, OOYAmade, Gezien bij Justine, vlijtig liesje knutselt, SewBel


Bloglovin

Instagram Follow