vrijdag 4 oktober 2019

de trash bag


Slobbertas,
bazaarzak,
big shopper, ...
noem het hoe je zelf wil.
Ik vind Trash Bag wel iets hebben. Dat ligt fijn in de mond en is redelijk van toepassing als ik mijn auto net weer eens heb ontspuld

De inspiratie haalde ik hier vandaan, maar zo'n Trash Bag maak je eigenlijk gemakkelijk zelf.

Wat heb je nodig:


Voor zowel buitenstof als voering: 
(naadwaarde van 1 cm is inbegrepen)
voor- en achterzijde:   2 x (40cm B x 54cm H)
zijkant:                        2 x (24cm B x 42cm H)

Enkel buitenstof:
riemen: 2 x (6cm B x 75cm H) (ik gebruikte bij gebrek aan stof gewoon 1 stofbreedte
                                           en dat kwam zo slecht nog niet uit)
zakje: 15cm B x 22cm H (zakje is 18 cm hoog en 13cm breed)

Ik wou de tas echt wat slobberig houden, dus ik verstevigde enkel de voering met vlieseline (H250).


Naaien


Voorbereidingen:
Strijk de vlieseline op de voeringstof (en op de buitenstof als je dat wil).

Voor het zakje werk je de randen van het lapje af. Vouw de bovenkant goede kanten op elkaar en stik de zijkanten op 1 cm vast. Vouw de bovenkant van het zakje terug en strijk de zijkanten en onderkant van het zakje 1 cm om. Naai het zakje op 1 van de grote panelen van de voeringstof op 2mm van de rand.

Strijk voor de riemen beide lange zijden 1 cm om en vouw de stroken vervolgens dubbel. Stik langs beide zijden op 2mm van de rand toe.


The making of:

Naai voor zowel de buitenstof als de voering afwisselend een groot paneel en een kleiner paneel aan elkaar waarbij de bovenzijde gelijk loopt. Stik zo afwisselend de 4 panelen aan elkaar.


Stik hierbij tot 1 cm boven het einde van het korter paneel:


Leg vervolgens de grote panelen mooi op elkaar, goede kanten op elkaar.
Naai voor de buitenstof de onderkant van de grote panelen aan elkaar en strijk de naden open.

Ook voor de voeringstof moet je de onderkant van de grote panelen toe naaien, maar hier moet je rekening houden met het keergat.


Hiervoor stik je eerst ongeveer 10cm met een gewone steeklengte en hecht je af.
Stel vervolgens je steeklengte in op de grootste stand en stik over een afstand van ongeveer 10-15 cm (de lengte van het keergat) met de grootste steeklengte.
Schakel vervolgens, zonder je werk te verplaatsen, weer over naar een normale steeklengte, weer even afhechten, en stik verder tot op het einde.
Strijk ook deze naad mooi open.
Straks kan je het keergat heel gemakkelijk open maken waar je met de grote steeklengte hebt gestikt. En als je goed hebt afgehecht, gaat de rest van de naad niet ongewild verder lossen.


Geef een knipje tot net tegen de stiklijn van de zijnaad in het grote paneel.


Neem nu aan de onderkant de hoeken van de zijpanelen samen met het knipje in het grote paneel vast. Het midden van het zijpaneel komt hierbij precies op de onderste naad te liggen die je net gestikt en open gestreken hebt.


Stik de onderste zijnaad op 1cm.
Werk als je dat wil, de randen af.


Het buitenste en binnenste deel zien er nu zo uit:


Bevestig de riemen nu op het buitenste deel van de tas, op het voor- en achterpaneel, vlak tegen de naad met het zijpaneel. Stik vast op 0.5cm.

Alternatief:
Ik deed het niet (dus heb er ook geen foto van), maar achteraf bekeken:
Leg de riemen telkens 2.5cm over de rand van de tas en stik vast op de buitenstof op 0.5cm.
Als je dan straks de tas weer goed keert en de rand van de tas overstikt, stik je de riemen in dat stiksel nog eens een extra keertje vast. (als dit wartaal is, dat wordt straks iets duidelijker)



Steek de tassen in elkaar, goede kanten tegen elkaar en let erop dat de naden mooi op elkaar liggen. Stik vast op 1 cm.

Maak nu je keergat open en keer het werk.
Strijk de bovenste rand van de tas goed uit en stik de rand van de tas vast op 2cm zodat de voering mooi binnen blijft. Als je de riemen wat over de rand hebt laten uitkomen, stik je hier die riemen nog eens extra vast.



Dan rest er nog enkel het sluiten van het keergat met een blinde steek of laddersteek.
Omdat deze naad al eens gestikt en open gestreken werd, zal het met de hand toenaaien veel mooier en gemakkelijker gaan.






Zo, helemaal klaar. Veel plezier met je Trash Bag.
Tutorials schrijven is niet mijn beste vak, dus als iets niet helemaal duidelijk is, voel je vrij om vragen te stellen en verbetersuggesties te doen.


zondag 29 september 2019

Black Trish and the Trash bag

Misschien had ik mijn eerste bedenkingen bij de (zomerse) Trish. De Trish jurk is een lange smalle polojurk met een verlaagde ruguitsnijding uit de zomereditie (5) van Fibre Mood.



Mijn eerste bedenkingen bij de trish waren in de aard van:
- daar zie je echt elke imperfectie in
- je moet er super slank voor zijn
- dat gaat doorzakken en dan accentueert het in geen geval mijn smalle taille.

Dus ik liet de Trish mooi passeren.

Maar de Trish in een iets dikkere rekbare stof en iets langere mouwen, … Ik vond dat ineens wel een heroverweging waard.
Ik vond een mooi zwart breisel met een heel subtiele glitterdraad door bij de Stoffenschuur waar ik die Trish eigenlijk wel helemaal in zag. (ze hadden deze ook in roestkleur trouwens, just saying).



Omdat de stof wat dikker is dan aangeraden in Fibre Mood, moest ik aan de hals iets anders te werk gaan. Ik kreeg door de dikte van de stof ook geen drukknoopje gezet in dat kraagje, maar ik naaide aan de binnenkant wel een drukknoopje zodat het mooi samen blijft.
De mouwen maakte ik iets langer.


Ik maakte maat 38 en die maat bleek perfect voor mij, maar in mijn rug aan de taille zat het iets te los. Hoewel ik de Trish sowieso met een riempje zou gaan dragen, besloot ik om toch twee figuurnaden toe te voegen op de rug om een gecentreerde look te geven. Nu kan ik nog altijd kiezen of ik de jurk met of zonder riempje draag.


geïnspireerd door reclame op instagram, maakte ik een grote shopper in ribfluweel om al mijn bazaar in kwijt te kunnen, een trash bag dus.
Anders dan bij de tassen op instagram, voerde ik de tas met een vergeten stofje van Atelier Brunette (het moet gezegd: waarvan de kleuren veel te hard waren afgegaan)
Ik maakte foto's van the making of van deze super easy tas, gewoon voor de zekerheid, dus als er interesse is in een tutorial, hoor ik het graag. --> handleiding




patroon:
jurk:
Trish, Fibre Mood 5
tas:
zelf getekend

stoffen:
zwart breisel en curdoroy: Stoffenschuur
voering: Moonstone van Atelier Brunette

woensdag 11 september 2019

#linkparty 10: Billie en Erin

de 10de linkparty van Fibre Mood is dit al zeg, of beter nog, magazine 6 is uit!

Daar waar ik een jaar geleden nog een beetje twijfelde of Fibre Mood en ik wel vriendjes zouden worden, blijkt dat nu meer dan de helft van mijn zelfgemaakte kleding (die ook effectief nog wordt gedragen) uit Fibre Mood komt.
De all rounders Lauren en Vita 1 en 2
Maar ook de 2 Arlette rokken komen hier regelmatig uit de kast. De miyu als winters topstuk en de Susan jurk als het eens net een tikkeltje opvallender mag zijn.

In mijn vorige post blijkt bovendien dat ook de (stilaan tiener)dochter haar ding wel vindt bij Fibre Mood, daar waar deze leeftijdscategorie elders al eens net wordt overgeslagen in de matentabel of in de stijl van de patronen.

Dus merci Fibre Mood, voor jullie harde werk. Het wordt hier alleszins kei hard geapprecieerd. En merci Fibre Mood, dat ik opnieuw mag meedoen aan die 10de linkparty.

Het hele jaar door = Billie

Ik koos opnieuw voor een all rounder voor de 10de linkparty, zo eentje dat veel uit de kast gaat komen en in nog veel andere stofkes nog eens over gaat gemaakt worden:
de Billie:
een cropped beetje geklede broek.



Ik maakte maatje 38. Die maat bleek redelijk perfect te zitten rond mijn poep, maar wat te los aan de knieën. Dus ik versmalde het geheel een beetje om een aanpassender model te bekomen. Omdat zakken soms wat open durven staan, liet ik deze achterwege. Het is niet van luiigheid, want op de poep voegde ik de (valse) enveloppezakjes toe om 'die zone' wat te breken.


Zomer = Summer

Hoewel ik met de groene broek eindeloos kan combineren met tops die al in mijn kast liggen, besloot ik om een klein couponnetje (van 50cm) te verwerken tot een Summer uit boek 5. Zo vormt het een perfect geheel voor de iets warmere indian summer dagen.





En voor de mensen die het zich afvragen:
strapless mensen, strapless

Herfst = Erin

De herfst is met veel voorsprong mijn lievelingsseizoen. De kleuren die het komende seizoen in zijn, zijn zo mooi, dat ik me niet kon bedwingen om ook nog gauw een Erin te maken die helemaal bij de herfst en de nieuwe Bille past. En ja, ik zeg gauw, want de Erin zit echt ontzettend gauw in elkaar.
Ik maakte maat S en maakte een boord van 4cm in plaats van 5 cm. De sweatshirt had voor mij waarschijnlijk een tikkeltje langer mogen zijn. dat weten we dan weer voor de volgende keer. Deze gaat alleszins ook zo gedragen worden.






Patronen:
Billie
Summer
Erin
allen van Fibre Mood

Stoffen:
Bille: Lizzy L'oiseau
Erin: stoffenschuur
Summer: Stoffenverkoop Geel

maandag 2 september 2019

Sella en Emma

Ik geloof niet in 1 september outfits of eerste schooldag naaisels.
Niet omdat ik er niet in geloof, maar omdat ik een ramp ben in het plannen van zulke dingen. Ik denk daar ten vroegste op 31 augustus aan.
Dus als daar dan al eerste schooldag naaisels zijn, geloof mij, dan is dat in ons geval zeer zwaar toeval.


Dit jaar is er dus een eerste schooldag naaisel helemaal gepland enal, ze heeft dat ook aan op haar eerste schooldag, haha, not. 
Dus nee, niet echt een eerste-schooldag-naaisel, wel een einde-schoolvakantie-outfit en een tiener- proof-outfit. Meer dan dat moet dat voor Helena ook niet zijn. En ik ben al lang blij dat ik nog mag en kan naaien voor haar.

Ik maakte het Sella rokje uit de allereerste Fibre Mood met een zwarte dikke ribfluweel.
De stof kocht ik aanvankelijk om er een rugzakje mee te maken, maar toen dat plan in de kast verdween, bleef ook de stof liggen.





Voor de trui vertrok ik van de Emma-sweater. Ik maakte de mouwen iets korter (noodgedwongen, door stof tekort) en het lijfje maakte ik naar onderen toe smaller en ook iets korter om meer een 'buiktruitje op de groei' te krijgen.


 
Hoewel de dochter 'dat roze' van de herons al wat ontgroeid is, blijft het een kleur die haar bijzonder mooi staat. De combinatie met het zwarte rokje geeft het alsnog iets stoers.










Patronen:
Stoffen:



vrijdag 30 augustus 2019

start to hike (with kids)

Waar willen jullie nog eens naartoe in de vakantie?
De kinderen wilden graag BERGEN.
Dat ze bij elke wandeling de oren van ons hoofd zagen, telde niet. Dus bergen zouden het worden.

Omdat ik een bergleek ben, kozen we voor een zorgeloze vakantie met Intersoc, waar alles voor jouw wordt geregeld. Het enige dat je nog zelf moet bedenken, is of je een lunchpakket moet reserveren of niet. Zeer zorgeloos dus.

Hoewel er vanuit organisatie Intersoc een uitgebreid programma met dagtochten is uitgewerkt, zowel voor de kinderen als voor volwassenen, gingen we toch regelmatig gewoon met ons vieren op pad. Opdat onze kinderen geen wandelhelden zijn, hadden we wel een B-plan voor onderweg.

1. foto's

Bij elke wandeling, of het nu samen met ons was of met 'het clubje', hadden de kinderen een eigen fototoestel mee. Dat hoeft geen gesofisticeerd toestel te zijn. Een oude GSM (zonder simkaart in Zwitserland) of een klein toestelletje werkte hier prima. Ik weet zelf niet zo heel veel van fotografie, maar ik heb ze wel uitgelegd hoe je kan spelen met belichting, dat een foto bij voorkeur recht moet zijn (in de bergen niet altijd gemakkelijk), de achtergrond niet te druk, scherp stellen in de verte of net dichter bij. ...
Eens ze die uitleg gekregen hadden, leken ze er net nog meer plezier in te hebben.
OK, je moet stoppen als zij een foto willen nemen, maar net die stops maakt de wandeling op hun tempo en dus haalbaar. Het gaat immers niet enkel over de wandeling.
 maar ook over wat ze zien.

Op die manier zie je de vakantie ook helemaal door hun ogen. Zeker voor de tochten die ze niet met ons deden, vond ik dat bijzonder leuk en ik herkende mijn beide kinderen in de foto's die ze namen. Helena die het goed wil doen en echt mooie foto's nam en soms ook grappige





en Alexander die zijn focus vooral legt op mensen en dieren (100 foto's van een wazig dikkopje! en 20 selfies met zijn vriendjes van de maxiclub).




Alex ontdekt de timerfunctie

Bovendien maak je dan ook kans op foto's van jezelf. Dat is niet geheel onbelangrijk want is dat niet bij vakantiefoto's dat het vaak lijkt alsof de fotograaf zelf niet mee was?


 
  

2. een verrekijker

Voor zijn verjaardag kreeg Alexander een verrekijker. Een mega hit, want we konden marmotten spotten, vogels volgen, gletsjers van dichter bij bekijken, ... en vooral, anders leren kijken.


Ik zeg bewust 'we', want het verplicht ons allemaal om even stil te staan, letterlijk en figuurlijk, en daar draait vakantie ook om.
Het gaat niet altijd om de mooiste foto op instagram, maar om de ervaring, om het zien, om de mooiste memory picture in je brein. Die kunnen ze je nooit afpakken of kopiëren of ...



Ik heb mij alleszins voorgenomen om de verrekijker op mijn lange tochten als voorbereiding op de Boslandtrail (maar ook daarna) wat vaker mee te nemen. Tijdens die wandelingen vergeet ik ook soms waar het echt om draait en komt het gedreven marathonbeestje (snelheid, lopen om te lopen, kilometers vreten, doorbijten, ... ) toch nog piepen. Een verrekijker verplicht je om stil te staan en te kijken. Dat kan in mijn geval nooit kwaad.

3. wandelstokken

neenee, ze zijn nog niet zo versleten als ik, die kinderen van mij.
Maar met stokken leren wandelen, maakt een wandeling niet alleen fysiek minder zwaar. Door die stok (of stokken) wordt hun aandacht toch wat verlegd. Het is 'anders' wandelen dan het saaie wandelen dat ze al kennen. Bovendien helpt het echt wel om hun evenwicht te bewaren bij sterke dalingen.
Niet alleen voor hun, maar ook heel erg voor mij.
Ondanks de artrose achter mijn knieschijf, en een streep door mijn marathondromen, heb ik met stokken (en brace) best zware wandelingen gedaan zonder problemen.




4. muziek

 Met fervente lopers, fietsers en wandelaars in huis, zijn we soms uren van huis en luisteren we regelmatig naar muziek. Dat is zeker niet altijd het geval, maar zo af en toe een podcast meepikken of mijn looplijst 'Great Bruges Marathon' nog een beluisteren, gebeurt hier wel vaker. Wij hebben dus een familieabonnement bij Spotify.
Aangezien 4G in Zwitserland redelijk onbetaalbaar is, hadden we de lijst met zomerhits gedownload. Als de kinderen het dan even lastig hadden, zetten we die lijst op, of mijn wandellijst om het tempo aan te geven. Zo zongen ze zich de stijle klim naar de Corvatsh op, op de tonen van Dernière dance en Run Run van Indila.
En kweelden ze zalig mee op Hoe het danst en Als het avond is terwijl ze vergaten dat hun voeten eigenlijk een beetje pijn deden.

5. fauna en flora (of wat ik gemist heb)

Ik ben vanuit mijn opleiding altijd geïnteresseerd geweest in fauna, maar vooral in flora.
Stil staan bij kikkervisjes en zoeken naar kikkers, koebellen tellen, maar ook paarden met een bel ontdekken, marmotten spotten en hun geluid herkennen ... en dan niet vanop een tablet of uit een boek.
Tijdens de vele wandelingen en tochten kwamen we de prachtigste bloemen tegen. Een edelweis en een gentiaantje kan ik nog wel herkennen. Maar de grassen in de alpenmeertjes met watjes bovenaan, kon ik al niet meer thuis brengen (wollegras).
Ik had het heerlijk gevonden om dat dan ter plaatse in een Alpenflora op te zoeken en daar allerhande weetjes over te kunnen vertellen. Dus een deftige flora staat wel op mijn paklijst in het vervolg en ja, ik wil daar zelf aan sleuren.


Zo, dat zijn mijn tips, maar ik ben oprecht benieuwd naar jullie anti-zaag-plan bij wandel-gevallen met kinderen, want hier gaat vrij ongetwijfeld nog vaker gewandeld worden. 

Bloglovin

Instagram Follow