zondag 20 april 2014

niet geschikt

1. voor verkoop:
versleten te korte broek wordt stoere rappersshort:

Ik breng soms wel wat kleertjes van de kinderen naar een 2de handswinkel. Maar dat geldt dan vooral voor kleertjes van Helena want Alex is redelijk destructief wat kleding betreft. Zo ging het ook met deze broek. Te kort en gortversleten en niet eens geschikt om gratis weg te geven.
Nochtans was dit broekje niet zo goedkoop, maar ik hou me sterk dat Alex er dan minstens toch zijn plezier mee gehad heeft.
Ik had maar 1 optie: het broekje als poetsdoek gebruiken. Dus mijn schaar er in zetten en kijken wat er mee te maken viel, deed geen zeer. Slechter kon het niet worden, toch.
Meer dan een speelbroekje was er natuurlijk niet van te maken, maar een stoere rappersshort is het wel geworden, liefst voor stoere meiden, echt, ze stond er prachtig mee, maar daar dacht ze zelf anders over, ons miss brompotje. De foto die van haar pasbeurt gemaakt werd, durf ik niet eens op het net te gooien, zo boos was ze.
De zoon was wel een gewillig model, immer vrolijk, dat zei ik al eerder, maar naar mening nog een beetje te klein.

 
 
 

2. om te dragen:
te klein te zomers jurkje wordt rokje:

Halterjurkjes zijn moooooi! Maar in dit Belgenlandje zijn de gelegenheden om halterjurkjes te dragen, te schaars naar mijn zin.
In de kringwinkel vond ik dit jurkje van Lucky Wang, maatje 3, onze dochter is ondertussen 5 jaar, maar ik vond het stofje zo mooi dat ik bij de derde keer dat ik het zag hangen, het toch meenam.
Het haltergedeelte knipte ik er af. Ik maakte een tailleband van 4cm breed en verstevigde hem met vlieseline. Eerst dacht ik te werken met knoopsgatenelastiek, maar de taille moest echt een heel stuk smaller, dus ik had rimpeltjes nodig over de volledige omtrek in plaats van enkel op het achterste gedeelte.
 
 

 
 
3. om ooit mee buiten te komen:
harembroek wordt ... vervolgd 
 
Ik zag het helemaal voor me hoor: leuk stofje bij de leftovers gevonden, tailleband gekocht en in mijn hoofd de makkelijke harembroek. Dit project was op mijn lijf geschreven want snel en gemakkelijk, 1 uurtje werk, easy peasy, woehoew, dit kon niet misgaan.
 
Ware het niet dat ik niet wist dat je 75% moet nemen van de taille om een tailleband te maken en echt, die tailleband zat vast om niet meer los te komen. 3u tornen later, ja, 3 lange uren! 
Tailleband snel smaller gemaakt en hup, opnieuw aan de broek bevestigd, deze keer iets voorzichtiger. Toch maar even passen voor ik afwerk...
 
bwa, dochter noch moeder worden blij van die broek.
Misschien kruis toch iets uitsnijden dan, pijpjes afwerken en tadaaaa!
 
 
een lelijke broek die nog steeds te ruim lijkt te zitten aan de taille en een kruis dat niet mooi valt. Ik wil die broek van op de blog! Wat deed ik toch mis?
(voor alle duidelijkheid, aan de kapstok is ie mooier dan gedragen door de dochter, maar haar nog eens forceren gaat mij een slechte foto en blauwe plekken opleveren en haar tranen, dus liever niet)
ligt het aan het stofje? is ze te lang? staat de dochter er gewoon niet mee?
commentaren van de man des huizes zijn in de trend van: "waarom maak jij altijd van die vormeloze dingen" en "is het daar waar je de hele voormiddag mee bezig was?" en eigenlijk stiekem kan ik hem gewoon ook niet helemaal ongelijk geven.
Al moet ik toegeven dat mijn portie goede luim efkes zoek was (teruggevonden in mijn tuin)
 
soit, wat doe ik met de broek? de 2 pasbeurten voor deze broek waren al onder zware dwang, dus zoals ze nu is, zal ze niet gedragen worden. Een rokje gaat niet meer denk ik, want daarvoor is het nu te kort en ruches onderaan kan ik nog niet en ik denk dat ik ook niet genoeg stof over heb voor de ruches. Wat ik ook doe met het broekje, de tailleband losmaken zal daar niet bij horen.
Al heb ik ondertussen wel weer geleerd hoe ik een tailleband moet inzetten.
 
 

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Bloglovin

Instagram Follow